ตลอดทางไม่มีใครพูดอะไร
หลังจากกินข้าวเที่ยง กู้ผิงเซิงก็ขับรถเมล์ไปตามถนนที่ทอดยาวตรงเรื่อยๆ
บางครั้งหลี่รั่วเหยาก็ชวนกู้ผิงเซิงคุยด้วย เพื่อไม่ให้กู้ผิงเซิงง่วงแล้วเผลอหลับใน
เพื่อนสาวหลายคนพิงเก้าอี้พักผ่อนตอนกลางวัน หรือไม่ก็นอนพับกับแผ่นหลังเก้าอี้ด้านหน้า หรือพูดคุยกระซิบกระซาบกัน
แต่ทว่าตอนนั้นเอง ข้อความจากตลาดซื้อขายก็เด้งขึ้นมา
กู้ผิงเซิงเหลือบตามองก่อนจะเปิดตลาดซื้อขายอย่างรวดเร็ว
เปิดดูก็เจอว่า ใต้กระทู้ขอซื้อมีคนขับที่อยู่โซนเดียวกับเขาตอบกลับมา
หวงเสี่ยวหย่า: "สวัสดี ฉันมีไม้คุณภาพปกติ ขอซื้อน้ำหรือแท่งเหล็กหน่อย"
กู้ผิงเซิงครุ่นคิดเล็กน้อย น้ำเขามีไม่น้อย แต่ไม่ได้หมายความว่ารถเมล์คันอื่นจะผ่านสถานีที่มีทรัพยากร
กู้ผิงเซิงตอบกลับ: "น้ำแร่ขวด 500 มล. 1 ขวด หรือแท่งเหล็ก 1 แท่ง แลกกับไม้ 10 ชิ้น"
หวงเสี่ยวหย่า: "โอ้โห แพงจังเลยเหรอ"
กู้ผิงเซิง: "คุณลองดูแผงอัปเกรดรถเมล์ก็รู้ ไม้ 100 ชิ้น กับแท่งเหล็ก 10 แท่ง มีมูลค่าเท่ากัน"
หวงเสี่ยวหย่า: "ฉันเป็นนักศึกษาสาวนะ ขอลดหน่อยได้ไหม"
กู้ผิงเซิง: "คุณเป็นถึงสัตว์เดรัจฉานก็ไม่ได้อยู่ดี"
นักศึกษาสาวงั้นเหรอ
ในรถเมล์เขามีนักศึกษาสาวทั้งคันเลย!
หวงเสี่ยวหย่า: "......"
นานทีเดียว ฝ่ายนั้นถึงตอบกลับ "ฉันมีไม้ 120 ชิ้น แลกน้ำแร่ 8 ขวดกับแท่งเหล็ก 4 แท่งได้ไหม"
"ได้"
"คนขับหวงเสี่ยวหย่าขอทำการซื้อขาย"
"ไม้คุณภาพปกติ×120 → น้ำแร่ 500 มล.×8 + แท่งเหล็กคุณภาพปกติ×4 ทำการซื้อขายหรือไม่"
"ซื้อขาย"
หลังจากคลิกซื้อขายแล้ว
กู้ผิงเซิงก็ได้ไม้เพิ่มมา 120 ชิ้น
ถึงแม้จะเกินความต้องการไม้สำหรับอัปเกรดครั้งหนึ่งไปแล้ว แต่บางทีการอัปเกรดครั้งหลังหรือความต้องการอื่นอาจต้องใช้ไม้ก็ได้
หวงเสี่ยวหย่า: "ฉันอยากถามหน่อยว่าพวกคุณหาทรัพยากรกันยังไง"
กู้ผิงเซิง: "ผ่านสถานีร้านขายของชำแห่งหนึ่ง ก็ได้มาจากที่นั่น"
ทรัพยากรนี้ก็ไม่มีอะไรต้องปิดบัง เพราะนอกจากเขาแล้ว ยังมีรถเมล์อีกหลายคันที่ผ่านสถานีอย่างร้านสารพัดหรือซูเปอร์มาร์เก็ตเหมือนกัน
หวงเสี่ยวหย่า: "โอเคๆ ขอบคุณนะ ฉันได้มาจากการเปิดหีบสมบัติ ได้ไม้คุณภาพปกติรวม 700 ชิ้น พวกคุณโชคดีจังเลยนะ..."