กู้ผิงเซิงทบทวนผลได้ในวันนี้อย่างละเอียด
อย่างแรกคือเสบียงจำนวนมากจากร้านขายของชำ
แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นขนมขบเคี้ยว
แต่ก็เพียงพอให้เพื่อนร่วมห้องประหยัดกินไปได้หลายวัน
แถมตัวเขากับคณะกรรมการห้องบางคนมีเสบียงเยอะกว่า ถ้าประหยัดจริง ๆ กินเป็นเดือนก็ยังได้
โดยเฉพาะข้าวกล่องอุ่นเองของหลี่รั่วเหยา เกือบร้อยชุด
ถัดมาคือแปลนและสกิลที่ได้จากการอัปเกรดรถเมล์
ส่วนร้านค้าโมดูล
กู้ผิงเซิงแตะที่ร้านค้าโมดูลรถเมล์ด้วยความสนใจ
[ร้านค้าโมดูลรถเมล์]
[ห้องน้ำ
คุณภาพ: ระดับปกติ
ราคา: 10 เหรียญรถเมล์
สามารถติดตั้งห้องน้ำในพื้นที่ว่างภายในรถเมล์]
[ห้องนอน
คุณภาพ: ระดับปกติ
ราคา: 20 เหรียญรถเมล์
สามารถติดตั้งห้องนอนในพื้นที่ว่างภายในรถเมล์]
[เบาะนั่ง:
คุณภาพ: ระดับปกติ
ราคา: 5 เหรียญรถเมล์
ติดตั้งเบาะนั่งเพิ่มหนึ่งที่นั่ง]
[ผ้าคลุมรถทนพื้นฐาน:
คุณภาพ: ระดับเหล็กดำ
ราคา: 50 เหรียญรถเมล์]
......
กู้ผิงเซิงก็ไม่คิดว่าร้านค้าโมดูลจะเป็นแบบนี้
ยังติดตั้งห้องนอน ห้องน้ำ และผ้าคลุมรถได้อีก
ดูแล้ว โมดูลข้างในมีมากมายจนตาลาย ล้วนเป็นไอเท็มเสริมความแข็งแกร่งให้รถเมล์
แต่ที่สำคัญคือ
กู้ผิงเซิงไม่มีเหรียญรถเมล์
นี่คงเป็นสกุลเงินที่ใช้ในโลกนี้สินะ
ตอนนั้นเอง เฉินถงเอ๋อร์ กรรมการฝ่ายวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีก็เดินเข้ามาหยุดตรงหน้า
เฉินถงเอ๋อร์สูงกว่าลั่วเสี่ยวเสวี่ย กรรมการฝ่ายชีวิตประจำวันนิดหน่อย ประมาณ 150 กว่าเซนติเมตร แต่หน้าอกหนาแน่นตึงตึง มีความรู้สึกแบบหน้าเด็กแต่...
แต่นิสัยโกรธง่ายพอ ๆ กับขนาดหน้าอก ปกติหาเรื่องยาก เพราะอารมณ์ร้าย เพื่อนในห้องจึงไม่มาก
จิ้ม ๆ
เฉินถงเอ๋อร์ใช้นิ้วจิ้มไหล่ของกู้ผิงเซิง
"มีอะไรเหรอ เฉินถงเอ๋อร์?"