คุณชายเล็กเป็นลูกบุญธรรม แต่กล้าคว่ำโต๊ะต่อหน้าธารกำนัล

ตอนที่ 15 นั่นมันขโมย

7 นาที· 1.6K คำ

เซี่ยหรานแบกไม้กวาดไล่ตีเฮ่อจวิน ส่วนเฮ่อจวินขี่จักรยานเสือภูเขาที่ตัวเองเอามาจากทีมงาน ปั่นหนีลงเขาอย่างเร็วปานสายฟ้า

ไม่ไกลจากปากหมู่บ้าน หลินเฟิงนั่งขัดสมาธิบนยอดเขาเล็กๆ ให้สัมภาษณ์กับผู้กำกับ

เบื้องหลังเขาคือเงาร่างของเฮ่อจวินขี่จักรยานเสือภูเขาพุ่งลงเขามา

ไม่นานนัก เซี่ยหรานแบกไม้กวาดไผ่ที่สูงกว่าตัวเขาเอง หน้านิ่วคิ้วขมวดไล่ตามอย่างดุร้าย

หลินเฟิงไม่รู้ว่าเบื้องหลังเขากำลังเล่นตลกอะไรอยู่ พอฟังคำถามผู้กำกับจบก็ตอบอย่างจริงจังว่า "ผมว่าคนในหมู่บ้านเข้าใจเซี่ยหรานผิดไป เขาเป็นคนใจดี อ่อนโยนมาก หน้าตาก็หล่อ โดยเฉพาะเหมือนเทพธิดาในดวงใจผม"

ในคอมเมนต์ไม่มีใครหัวเราะประโยคที่ว่า 'โดยเฉพาะเหมือนเทพธิดาในดวงใจผม' ทุกคนร้องให้หลินเฟิงหันกลับไป

หลินเฟิงมองไม่เห็นคอมเมนต์ จึงไม่ได้หันกลับ naturally

แน่นอน เขาก็ไม่ได้เห็นว่าเฮ่อจวินขี่จักรยานเสือภูเขาปั่นผ่านด้านหลังเขาอีกครั้ง แต่ไม้กวาดในมือเซี่ยหรานหายไปแล้ว เปลี่ยนเป็นอิฐก้อนใหญ่โต ถือไล่ตามเฮ่อจวินไปอย่างดุดัน

หลินเฟิงยังคงพูดถึงความเห็นที่มีต่อเซี่ยหราน พูดอย่างจริงใจว่า "ตอนผมอายุ 12 ยังทำแต่เรื่องเดือดร้อนแล้วก็ชกต่อยกับคนอื่น เซี่ยหรานเลี้ยงตัวเองและน้องสาวได้ น่าทึ่งมาก แล้วเขาก็หน้าตาดีจริงๆ ผมคิดว่าเขาเป็นคนดีมาก"

เฮ่อจวินปั่นผ่านด้านหลังเขาอีกครั้ง เซี่ยหรานยังคงไล่ตามมา อิฐในมือจากก้อนใหญ่กลายเป็นครึ่งก้อน

ดูจากปากแล้ว น่าจะกำลังด่าพ่อแม่ของเฮ่อจวินที่อยู่เมืองไกล

หลินเฟิงมองกล้อง พูดอีกครั้งว่า "เซี่ยหรานแค่ดูเหมือนเข้ากับคนยาก แต่จริงๆ แล้วเป็นคนดีมาก เขาหน้าตาดีจริงๆ"

ในที่สุด ครั้งที่สามที่เฮ่อจวินขี่จักรยานเสือภูเขาปั่นผ่านมา ก็ถูกเซี่ยหรานที่วิ่งตามมาทันพุ่งเข้าใส่ล้มลงไป

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป