เฮ่อจวินเพิ่งจะหลับไปได้ไม่นาน ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น เขาคิดว่าเป็นเสิ่นยวี่เหวย จึงไม่คิดจะสนใจ พลิกตัวเตรียมแกล้งหลับต่อ ทันใดนั้นก็มีมือมาตบไหล่เขา ใบหน้าของจู้หมิงปรากฏอยู่ข้างๆ ดวงตาเป็นประกาย ยิ้มแล้วเรียกเขา "เฮ่อจวิน นายหลับหรือยัง?"
เฮ่อจวินสีหน้าเย็นชามองเขา "...นายว่าล่ะ?"
จู้หมิงรีบก้มหน้า เปิดซิปเสื้อ ดึงออกมาจากเสื้อกันหนาวสีขาวหนาๆ ของเขา ทันใดนั้นก็ดึงขาหมูตุ๋นซีอิ๊วที่แพ็คสุญญากาศออกมาหนึ่งชิ้น ยื่นให้เขา ลดเสียงลง ยิ้มถาม "กินไหม?"
ร้านค้าเล็กๆ หน้าหมู่บ้าน เฮ่อจวินไปดูมาแล้วตั้งแต่เช้า ไม่มีอะไรกิน ส่วนใหญ่เป็นแค่ของจำเป็นอย่างน้ำมันดีเซลกับข้าวสาร ไม่มีทางที่จะมีขาหมูตุ๋นซีอิ๊วที่พวกเขาจ่ายไหวแบบนี้ได้ หรือว่าเป็นแบบแพ็คสุญญากาศด้วย
สายตาของเฮ่อจวินค่อยๆ เลื่อนจากขาหมูไปที่ใบหน้ายิ้มแย้มของจู้หมิง แล้วถาม "นายเอามาจากไหน?"
น้ำเสียงของจู้หมิงท้ายเสียงสูงขึ้น มีความภูมิใจเล็กน้อย "แม่ฉันให้มา รู้ตั้งแต่แรกแล้วว่าพวกเขาจะยึดขนม ฉันเลยให้แม่ใส่ขาหมูไว้ในกระเป๋าเสื้อทุกตัวที่ฉันใส่"
แขกรับเชิญที่เข้าร่วมรายการแปลงร่างต่างก็รู้เหตุผลที่ถูกพ่อแม่ส่งมา หลินเฟิงเพราะชอบตีกันบ่อยๆ เสิ่นยวี่เหวยเพราะผลการเรียนตกแล้วยังไปตีกลุ่มอีก ส่วนตัวเองก็มีนิสัยแย่ๆ หลายอย่างเช่นเล่นเน็ตทุกวัน หนีเรียน เล่นเกม ส่วนจู้หมิง เฮ่อจวินเคยได้ยินว่าเพราะเข้ากับแม่เลี้ยงไม่ค่อยได้ แถมยังขโมยเงินแม่เลี้ยงกับน้องชายน้องสาวอยู่เรื่อย
ตอนนี้ได้ยินจู้หมิงพูดด้วยความภูมิใจเล็กๆ ว่าแม่เขาให้มา เฮ่อจวินก็อดสงสัยไม่ได้ ถาม "แม่นายไม่ตายไปแล้วหรอ?"