ฉู่เหยาเหยาพยักหน้าแรง ๆ
“ใช่”
หลินเซียวหัวเราะแล้วถามว่า “ทำไมดูตื่นเต้นขนาดนั้นล่ะ?”
ฉู่เหยาเหยามองเขาลึกซึ้ง ก่อนยิ้มตอบว่า “เพราะเป้าหมายที่เราวางแผนจะโจมตีครั้งนี้ คือคลังใต้ดินแห่งหนึ่งในเมืองของซือถูจิ้ง เราจะยึดที่นั่น แล้วยังลดกำลังของซือถูจิ้งลงได้อีกด้วย”
“พี่หลินเซียว ถ้าฉันยึดคลังนี้ได้ ฉันก็รวยแล้วนะ! เงินเก็บทั้งหมดของซือถูจิ้งอยู่ในนั้น!”
“ไม่แน่ว่าฉันอาจขุดสมบัติอะไรมาให้พี่ก็ได้!”
ตอนนี้หลินเซียวถึงเข้าใจว่าทำไมฉู่เหยาเหยาถึงตื่นเต้นนัก ตลอดเวลาที่ผ่านมาเธอยังหาของดีมาตอบแทนเขาไม่ได้เลย เด็กสาวคนนี้คงร้อนใจมากแน่ ๆ
“ไม่อันตรายหรือ?” เขาถาม
ฉู่เหยาเหยายิ้มพลางตอบว่า “พี่วางใจเถอะ อันตรายต้องมีอยู่แล้ว แต่สำหรับซือถูจิ้งกับพวก นี่ต้องเป็นการโจมตีที่พวกเขาคาดไม่ถึงแน่”
“ข่าวนี้หยางหลงก็ช่วยฉันสืบมาอย่างลับ ๆ ด้วย”
“พอยึดคลังนี้ได้ ก็น่าจะถึงเวลาตัดสินกับพวกเขาแล้ว มีคลังนี้อยู่ในมือ เราก็มั่นใจมากขึ้น”
สีหน้าของเธอเต็มไปด้วยความคาดหวัง
หลินเซียวเห็นฉู่เหยาเหยามั่นใจขนาดนั้น จึงยิ้มแล้วพยักหน้า
“ได้ ถ้าไม่อันตรายก็ดี งั้นเธอไปจัดการธุระเถอะ ปืนฉีดน้ำแรงดันสูงยังมีน้ำอยู่ไหม?”
ฉู่เหยาเหยาพยักหน้าแรง ๆ
“ยังมีค่ะ พอใช้แน่นอน คลังนี้มีคนไม่มาก”
หลินเซียวหัวเราะ
“ดี งั้นไปเถอะ ระวังตัวด้วยนะ ขอให้สำเร็จ” เขาไม่ได้พูดอะไรต่อ
ฉู่เหยาเหยากัดริมฝีปากเบา ๆ แล้วยิ้มตอบว่า “ได้ค่ะพี่ รอฟังข่าวดีจากฉันได้เลย!”