เพล้ง!
ถ้วยชาราคาแพงตกกระแทกพื้นจนแตกละเอียด ส่งเสียงแหลมบาดหู
จ้าวหม่านถังฟังรายงานจากคนรับใช้จบก็เดือดดาลจนแทบขบฟันแตก
“แม่งเอ๊ย หลินเซียวมันรังแกกันเกินไปแล้ว!”
เขาหรี่ตา ตวาดเสียงกร้าว
คนรับใช้ก้มหน้า ไม่กล้าพูดอะไร
ภรรยาของเขาก็มีสีหน้าเคียดแค้นเช่นกัน งานเลี้ยงวันเกิดที่ถูกก่อกวนทำให้ตระกูลจ้าวขายหน้าจนหมดสิ้น ไม่นึกเลยว่าหลินเซียวจะยังตามรังควานไม่เลิก
แต่พวกเขาก็ทำอะไรหลินเซียวไม่ได้
“หม่านถัง ช่างเถอะ อดทนอีกหน่อยนะ”
เธอถอนหายใจแล้วพูดขึ้น
จ้าวหม่านถังเงยหน้าขึ้น ดวงตาลุกโชนด้วยโทสะราวกับไฟใกล้ปะทุ
“ยังจะให้อดทนอีก จะต้องอดทนไปถึงเมื่อไหร่!”
“ถ้าทนต่อไป บ้านก็แตกสาแหรกขาดกันพอดี!”
เขาคำรามอย่างเดือดดาล
เรื่องของจ้าวจวิ้น เขาฝืนกล้ำกลืนเพราะเกรงฝีมือของหลินเซียวอย่างที่สุดแล้ว ไม่นึกเลยว่าตอนนี้หลินเซียวจะถึงขั้นทำลายแหล่งทำมาหากินของเขา
ภรรยาของเขาเองก็มีสีหน้ากลัดกลุ้ม
“แล้วจะทำอะไรได้ล่ะ? เมื่อคืนพี่ชายฉันส่งมือปืนไปดักฆ่าลอบโจมตี แต่กลับถูกฆ่าตายทั้งสองคน ส่วนอีกฝ่ายไม่เป็นอะไรเลย พี่ชายฉันยังจัดการเขาไม่ได้ แล้วคุณจะทำอะไรได้?”
จ้าวหม่านถังได้ยินแล้วก็อัดอั้นใจไม่น้อย
แต่…
เขากัดฟันแน่น เอ่ยเสียงขรึมว่า “แล้วจะให้ยืนมองมันเหยียบคอพวกเราแล้วขี้รดหัวอยู่อย่างนี้หรือไง! ตระกูลลู่ของพวกคุณมัวทำอะไรอยู่? มีผู้เชี่ยวชาญตั้งมากมาย รวมตัวกันออกไปจัดการมันก็จบแล้วไม่ใช่หรือ!”
ลู่หลานขมวดคิ้ว