ใบหน้างดงามชวนตะลึง แววตาเย้ายวน ประกอบกับสีหน้าอันยากจะคาดเดา เพียงชั่วพริบตาก็เผยเสน่ห์ที่ไม่มีใครต้านทานได้ออกมา
หลินเซียวเผลอใจลอยไปชั่วขณะ
เจียงชูหนิงยิ้มบาง ๆ ก่อนถอนสายตากลับมา แล้วใช้นิ้วดีดแก้วเหล้าข้างกายเบา ๆ
「คอแห้ง อยากดื่มน้ำ」
ปลายนิ้วแตะกระทบแก้ว ส่งเสียงใสกังวาน
หลินเซียวสูดลมหายใจสองสามครั้ง ระงับอารมณ์ลงได้ ในใจก็มีแต่ความจนใจ
เรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้ เป็นศึกชี้เป็นชี้ตาย แต่ก่อนจะเริ่มสู้กลับเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น ช่างแปลกประหลาดจนรู้สึกไม่จริงเอาเสียเลย
เขาหยิบน้ำแร่ข้างตัวขึ้นมา แล้วเทใส่แก้วเหล้า
เจียงชูหนิงยกมือเรียวขึ้นเล็กน้อย ริมฝีปากแดงเผยอ จิบไปคำหนึ่ง สีหน้าสบาย ๆ เมื่อครู่เลือนหายไป บัดนี้กลับเย็นชา ดวงตาคู่งามลุ่มลึกจนยากจะคาดเดา
หลินเซียวสัมผัสได้ว่าเจียงชูหนิงเข้าสู่สภาวะพร้อมแล้ว
มุมปากเขาค่อย ๆ ยกขึ้น ก่อนหันไปกวาดตามองคนทั้งงาน เรื่องแปลกประหลาดเมื่อครู่พลันเลือนหายไปจากความคิด
วันนี้จะประมาทไม่ได้เด็ดขาด
ห้องจัดเลี้ยงยังคงอึกทึก ผู้คนจับกลุ่มกันเป็นกลุ่มละสามถึงห้าคน แต่ละคนมีรอยยิ้มประดับใบหน้า
หลินเซียวกับเจียงชูหนิงกลับดูแปลกแยกจากคนอื่นอย่างเห็นได้ชัด
เพียงกวาดตามองรอบหนึ่ง หลินเซียวก็พบว่ามีคนอย่างน้อยสี่คนกำลังจับตาเขาอยู่ลับ ๆ
ตระกูลลู่กับสำนักเจินอู่คิดจะเตรียมอะไรไว้ให้เขากันแน่?
เขาทั้งตื่นเต้นทั้งคาดหวัง
เวลาผ่านไปเรื่อย ๆ
ไม่นานนัก ก็มีเงาร่างอีกหลายคนปรากฏขึ้นในสายตา