จู่ ๆ อาหารจานหนึ่งบนโต๊ะก็ดึงดูดความสนใจของนาง
มันคือโอสถ มีอยู่มากกว่าสิบเม็ด
อวิ๋นเยว่คีบเม็ดหนึ่งขึ้นมา พินิจดูตรงหน้า
โอสถคืนต้นกำเนิด โอสถฝึกปราณ
แม้ระดับของมันจะไม่สูงนัก เป็นเพียงขั้นลึกลับ แต่คนที่กินโอสถขั้นลึกลับเป็นอาหารได้อย่างสำนักเทียนหลัว เกรงว่าจะมีเพียงสำนักนี้เท่านั้นที่มีทุนหนาพอ
นางไม่ได้คิดอะไรมาก คีบขึ้นมาหลายเม็ดแล้วใส่ปาก
เคี้ยวเบา ๆ โอสถก็ละลายในปากทันที
กระแสอุ่นสายหนึ่งแผ่จากช่องปากลงไปอย่างรวดเร็ว ก่อนจะกระจายไปทั่วร่าง
อาหารจานง่าย ๆ ทำให้อวิ๋นเยว่รู้สึกดีกับสำนักเทียนหลัวขึ้นมาอีกหลายส่วน
อย่างน้อยพวกเขาก็ต้อนรับอย่างตั้งใจ
ไม่นาน นางก็กินเกือบหมด อวิ๋นเยว่กวาดโอสถในจานจนเกลี้ยง
แต่ทันทีที่กลืนลงไป นางก็ขมวดคิ้ว
กินโอสถเข้าไปพร้อมกันหลายเม็ด ทว่ากลับรู้สึกว่ามีรสสัมผัสบางอย่างแปลกแทรกอยู่
ไออุ่นนั้นก็ดูไม่ค่อยปกติเช่นกัน
อวิ๋นเยว่ขมวดคิ้ว ตั้งใจสัมผัสอย่างละเอียด แต่ก็ไม่พบว่าปราณมีความผิดปกติใด
สัมผัสผิดไปหรือ?
อวิ๋นเยว่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็ไม่ได้ใส่ใจมากนัก นางกลับไปนั่งขัดสมาธิบนเตียงอีกครั้ง
เพิ่งฝึกฝนไปได้ไม่นาน...
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
จู่ ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น
อวิ๋นเยว่รู้ตัวตั้งนานแล้วว่ามีคนเข้ามาใกล้ จึงยุติการฝึกฝนแล้วเอ่ยเสียงเรียบว่า “เข้ามา”
ประตูเปิดออก จ้านเทียนฮ่าวพาผู้อาวุโสรองเดินเข้ามาจากด้านนอก