ซูเมี้ยวเมี้ยวขมวดคิ้ว เอ่ยอย่างไม่พอใจ
แค่มาที่นี่ก็ถือว่าไว้หน้ากันมากแล้ว เรื่องแบบนี้เธอย่อมไม่จำเป็นต้องอดทน
คนรอบข้างสบตากันไปมา แสร้งทำเป็นไม่ได้ยิน
จ้าวจวิ้นชะงักมือ
«ฮ่า ๆ ขอโทษที ขอโทษที เห็นกุ้งมังกรใกล้หมดแล้ว เลยมัวแต่คิดว่าจะให้เธอลองชิม ยังไม่ได้คิดอะไรเลย»
เขายิ้มเจื่อน ๆ แล้วนั่งกลับไป แม้ในใจจะไม่พอใจ แต่ก็ยังไม่แสดงออกมา
ซูเมี้ยวเมี้ยวถึงได้ชักมือเล็กกลับ
«ระวังหน่อย ไม่ค่อยถูกสุขอนามัย» เธอพูดเสียงเรียบ
จ้าวจวิ้นฝืนยิ้ม
«ได้ ระวังหน่อย»
เขาคีบกุ้งมังกรใส่ชามตัวเองแล้วเริ่มกิน
หลินเซียวไม่ได้ใส่ใจ ยังกินอย่างเอร็ดอร่อยต่อไป ต้องยอมรับว่าของที่นี่ไม่เพียงหน้าตาดี แต่ยังอร่อยมากด้วย
เขากินอย่างเต็มที่
หลังจากเหตุการณ์เล็ก ๆ เมื่อครู่ จ้าวจวิ้นก็พูดอะไรไม่ออก ทุกคนต่างก้มหน้าก้มตากิน บรรยากาศในห้องส่วนตัวจึงเริ่มกระอักกระอ่วนขึ้นมาเล็กน้อย
ซูเมี้ยวเมี้ยวกลอกตาเบา ๆ
ไม่มีใครพูดก็จริง แต่โอกาสดีแบบนี้ต้องรีบคว้าไว้สิ
เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบมองไปยังซี่โครงในจาน แล้วเอื้อมมือไปคีบกลับมา 1 ชิ้น อ้าปากเล็ก ๆ กินเข้าไป
พอนึกถึงแผนของตัวเอง เธอก็รู้สึกกระดากอายขึ้นมาเล็กน้อย
หลินเซียว...คงไม่รังเกียจเธอหรอกนะ?
ไม่น่าหรอก
เธอปรับลมหายใจเล็กน้อย แล้วนั่งตัวตรง
«ซี่โครงนี่รสชาติอะไรเนี่ย? ไม่อร่อยเลย»
เธอมองซี่โครงที่ถูกกัดไปคำหนึ่งในตะเกียบ แล้วพูดเสียงแผ่ว