ลู่อ้าวหลงได้ยินดังนั้น สีหน้าพลันแข็งค้าง
“ฮวนฮวน! พูดอะไรของลูก!”
เขารีบก้าวเข้าไปสองก้าวแล้วกล่าวเสียงต่ำ
แววครุ่นคิดวูบไหวในดวงตาของหลินเซียว มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
ลู่ฮวนกล่าวอย่างหนักแน่นว่า “พ่อคะ พวกเราไม่มีทางถอยแล้ว พรุ่งนี้ลู่ยี่ก็จะลงมือแล้ว ถ้าเขารู้ว่าตราประทับบริษัทไม่อยู่แล้ว พ่อแน่ใจหรือคะว่าเขาจะไม่ทำอะไรลงไป?”
คำพูดประโยคเดียวทำให้ลู่อ้าวหลงเงียบไปด้วย
การทรยศตระกูลหลงเป็นเรื่องที่ทั้งชีวิตเขาไม่เคยกล้าคิดถึง แต่ไม่คิดเลยว่าเผลอแค่แวบเดียว ทุกอย่างจะมาถึงจุดนี้แล้ว
ไม่มีทางถอยแล้วหรือ?
สีหน้าของเขาซับซ้อน ก่อนจะทรุดลงนั่งบนโซฟาอย่างหมดเรี่ยวแรง ไร้เสียงตอบรับ
หลินเซียวเหลือบมองเขา แล้วจึงยิ้มพลางเอ่ยว่า “ฉันจะรู้ได้ยังไงว่าคุณไม่ได้หลอกฉัน?”
ลู่ฮวนรีบกล่าวว่า “คุณหลินคะ พวกเราไม่มีทางถอยแล้วจริง ๆ ไม่มีทางหลอกคุณแน่นอน อีกอย่างตราประทับบริษัทกับสัญญาก็อยู่ในมือคุณ ถ้ามีอะไรผิดปกติ คุณก็ซื้อกิจการอสังหาริมทรัพย์อ้าวเซียงได้ทุกเมื่อค่ะ”
หลินเซียวครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง มุมปากยกขึ้น
ถ้าเป็นอย่างนั้น การแปรพักตร์ของลู่อ้าวหลงกับลู่ฮวนก็คงไม่มีผลเสียต่อพวกเขาเลย
“ได้ รอฉันกลับไปหารือก่อน ค่อยพิจารณาก็ได้”
เขากล่าวเสียงเรียบ
ลู่ฮวนได้ยินดังนั้นก็ผ่อนคลายลงไม่น้อย แล้วถามว่า “จะคุยกับผู้จัดการเจียงของบริษัทคุณเหรอคะ?”
หลินเซียวครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนพยักหน้าเบา ๆ