“นี่... รถพลังงานเหรอ? พี่คะ... พี่เอาของแบบนี้มาจากไหน?”
ถึงฉู่ซือซือจะเตรียมใจมาบ้างแล้ว แต่ก็ยังตกใจจนหัวใจเต้นรัว
คนอื่น ๆ ต่างหายใจถี่ขึ้น ดวงตาเป็นประกาย
โดยเฉพาะคนที่เพิ่งสงสัยฉู่เหยาเหยาไปเมื่อครู่ ตอนนี้อยากตบหน้าตัวเองแรง ๆ ขึ้นมาทันที
รถพลังงาน! นี่มันรถพลังงานชัด ๆ!
ฉู่เหยาเหยาหันกลับมา มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย้ายวน
“แน่นอน พี่ชายให้มาน่ะ”
เธอพูดเสียงดัง ถ้อยคำชัดเจนจนทุกคนได้ยิน
พี่ชายงั้นเหรอ?
พนักงานทุกคนต่างมีสีหน้างุนงง
มีเพียงฉู่ซือซือที่ตื่นเต้นอย่างยิ่ง
“ฉันรู้อยู่แล้ว! พี่ชายนี่แหละพึ่งพาได้ที่สุด! มีพี่ชายอยู่ พวกเราต้องไม่เป็นอันตรายแน่! ฉันรักพี่ชายที่สุด! ขึ้นรถกันเถอะ~”
ฉู่ซือซือไม่รู้ว่าทำไมฉู่เหยาเหยาถึงพูดเรื่องพี่หลินเซียวออกมา แต่เข้าใจว่าพี่สาวคงมีแผน จึงรีบรับมุกอย่างรวดเร็ว
ฉู่เหยาเหยาถลึงตาใส่ฉู่ซือซือเบา ๆ
“พอแล้ว ขึ้นรถ”
เธอตะโกนเรียก ก่อนหันไปเดินยังที่นั่งคนขับ ในใจรู้สึกประหม่าอยู่บ้าง
เพราะถึงอย่างไร... เธอก็เพิ่งขับรถมาแค่ 10 นาที
ทุกคนยังคงตกตะลึง
หลินเจาหัวเราะเยาะเบา ๆ แล้วพูดว่า “พี่น้อง เห็นฝีมือของหัวหน้าทีมแล้วหรือยัง? ขึ้นรถ!”
เสียงเรียกนั้นทำให้ทุกคนได้สติขึ้นมาทันที
พวกเขาเบียดแย่งกันปีนขึ้นกระบะท้าย นี่จะใช่กระบะท้ายได้อย่างไร? ชัด ๆ ว่ามันคือประตูสู่ชัยชนะและการมีชีวิตรอด!