หลินเซียวชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะหันไปมอง ผิวขาวผ่องผืนใหญ่หนึ่งปรากฏขึ้นตรงหน้า
หัวใจของเขากระตุกแรงติดกันสองครั้ง
เขานิ่งอึ้งไปหลายวินาที ถึงนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนตัวเองหลับอยู่ที่นี่
สายตาของเขาเลื่อนไปหยุดบนเรือนร่างงดงามอีกครั้ง หัวใจเต้นเร็วขึ้น
เมื่อคืนเอาแต่คลั่งไคล้จนไม่มีเวลาดูให้ดี ตอนนี้มองแล้วหุ่นของเธอก็ยังเซ็กซี่เย้ายวนอย่างเหลือเชื่อ
ตอนนี้อวิ๋นเยว่กำลังพาดแขนไว้บนตัวเขา นอนตะแคงกอดเขาอยู่ ทั้งยังจมอยู่ในห้วงนิทรา
หลินเซียวมองอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนรอยยิ้มจะค่อย ๆ ผุดขึ้นบนใบหน้า
แค่ถอนพิษให้ครั้งเดียวก็เกาะติดเขาแล้วหรือไง?
เขาค่อย ๆ ยกมือขึ้น เพิ่งขยับได้เล็กน้อย ดวงตาคู่งามของอวิ๋นเยว่ก็เปิดขึ้นทันที ประกายคมกริบวาบผ่านดวงตา
หลินเซียวสะดุ้ง
สายตานั่นชวนให้ตกใจจริง ๆ
อวิ๋นเยว่เห็นหลินเซียวก็ชะงักไปสองวินาทีเช่นกัน ไม่นานก็ตั้งสติได้
“ตื่นแล้วหรือ?”
ริมฝีปากแดงของเธอขยับ เอ่ยเสียงพึมพำ
หลินเซียวหัวเราะพลางพยักหน้า
“เพิ่งตื่น”
อวิ๋นเยว่ตั้งสติได้อย่างรวดเร็ว เธอลุกขึ้นนั่งตรงทันที สะบัดมือเบา ๆ ชายกระโปรงก็ลอยเข้ามาราวกับมีคนควบคุม ก่อนเธอจะสวมมันอย่างรวดเร็ว
หลินเซียวมองด้วยความประหลาดใจ
ควบคุมปราณได้ ดูน่าสนุกดีแฮะ
ถ้าทะลวงขั้นต่อไป เขาจะควบคุมปราณได้เหมือนกันหรือเปล่า?
คิดถึงตรงนี้ เขาก็เริ่มตั้งตารอขึ้นมา