เขาอดทอดถอนใจอีกครั้งไม่ได้ ว่าโชคชะตาช่างแสนมหัศจรรย์
“ไปกันเถอะ เข้าไปดูกัน”
เขากวาดตามองคฤหาสน์อีกครั้งอย่างละเอียด ก่อนจะยิ้มเอ่ยขึ้น ในใจเริ่มตั้งตารอแล้ว
จะหรูหราขนาดไหนน่ะหรือ? แค่ได้เห็นด้านนอก หลินเซียวก็ตัดสินใจแล้วว่าจะซื้อคฤหาสน์หลังนี้
“ได้ค่ะ คุณหลิน เชิญตามดิฉันมาเลยค่ะ~”
เฉียนตัวตัวพูดพลางยิ้ม นำทางอยู่ข้างหน้า
ไม่นานทั้งสองก็เข้าไปในคฤหาสน์
เมื่อหลินเซียวก้าวเข้าไป ดวงตาก็เป็นประกายทันที ความหรูหราถึงขีดสุดแต่ไม่ได้ตกแต่งอย่างวิจิตรสีทองอร่าม กลับใช้โทนขาวดำ ดูทันสมัยอย่างยิ่ง อุปกรณ์ทุกอย่างมีพร้อมครบครัน
บ้านที่ดีที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นคือบ้านของเจียงชูหนิง แต่คฤหาสน์หลังนี้โอ่อ่าหรูหรากว่าบ้านของเจียงชูหนิงเสียอีก
หลินเซียวแทบรอไม่ไหวที่จะซื้อไว้ ไม่ว่าจะราคาเท่าไรก็ตาม
“คุณหลิน ทางนี้เป็นห้องรับแขก ใช้รับรองแขกค่ะ ส่วนทางนี้เป็นห้องครัว ด้านในยังมีห้องหนังสือกับห้องอื่น ๆ อีก ชั้นหนึ่งไม่มีห้องนอนนะคะ ห้องนอนอยู่ชั้นสอง ส่วนชั้นสามมีพื้นที่พักผ่อนอย่างห้องชมภาพยนตร์ค่ะ”
“ให้ดิฉันพาคุณเดินชมไหมคะ”
เฉียนตัวตัวหัวเราะอย่างสดใส เปี่ยมไปด้วยความกระตือรือร้น
หลินเซียวข่มความตื่นเต้นไว้ ก่อนยิ้มแล้วพยักหน้า
“ได้ ลองดูหน่อย”
เขาเดินตามเฉียนตัวตัวขึ้นไปชั้นบน คฤหาสน์มีเพียงสามชั้น แต่พื้นที่กว้างขวางมาก การเดินชมรอบนี้ทำให้หลินเซียวเปิดหูเปิดตา ได้เข้าใจเสียทีว่าบ้านของคนรวยเป็นอย่างไร