ในชั่วขณะนั้น แม้หลินเซียวจะเตรียมใจไว้แล้ว แต่สายตาก็ยังแข็งค้าง
เย้ายวนถึงขีดสุด!
เดิมทีแค่มีผ้าขาวพันหุ้มไว้ รูปร่างของเธอก็เรียกได้ว่าไร้ผู้เทียบแล้ว ครั้นปลดพันธนาการออก รูปร่างนั้นมีแต่จะเรียกได้ว่าเย้ายวนจนแทบระเบิด!
ความอาฆาตในใจของอวิ๋นเยว่เข้มข้นถึงขีดสุด
เธอพยายามฝืนโคจรพลัง แม้จะมีปราณเพียงน้อยนิด เธอก็มั่นใจเต็มเปี่ยมว่าจะปลิดชีพหลินเซียวได้ในกระบวนท่าเดียว
น่าเสียดายที่ปราณแม้แต่น้อยก็โคจรไม่ได้ แต่เธอกลับยังไม่ตายเสียที
เธอทำได้เพียงมองดูตัวเองถูกชายชวนน่าขยะแขยงย่ำยีอย่างบ้าคลั่งในวาระสุดท้าย
ความรู้สึกเช่นนั้นทรมานยิ่งกว่าความตาย
ตอนนี้สำหรับเธอแล้ว ความตายไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไป
น้ำตาไหลเงียบ ๆ จากหางตา เธอไม่เข้าใจว่าเหตุใดสวรรค์ถึงปฏิบัติต่อเธอเช่นนี้
แต่ไม่นาน เธอก็รู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
แม้เมื่อครู่หลินเซียวจะหลงใหลในรูปร่างของเธออย่างสิ้นเชิง แต่นั่นก็เป็นเพียงชั่วครู่ ตอนนี้สีหน้าของเขากลับเคร่งขรึม ในมือไม่รู้ว่ามีเข็มเงินเพิ่มมาตั้งแต่เมื่อไร...เข็มเงินหรือ?
นี่มัน...
ความคิดของอวิ๋นเยว่ชะงักงัน
หลินเซียวยื่นมือกดลงตรงจุดอ่อนไหว แล้วแทงเข็มเงินเข้าไปตามจังหวะ
โชคดีที่เขาเคยเรียนมาสมัยมหาวิทยาลัย!
เขาหยิบเข็มเงินออกมาอีกเล่ม แล้วแทงลงบนจุดฝังเข็มบริเวณท้องน้อยของอวิ๋นเยว่ เข็มเงินทั้งสองเล่มปักเข้าเป้าทั้งหมด