หัวใจของเขาเริ่มเต้นแรงขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่
สามสิบล้าน...
ฉู่เหยาเหยาเหน็ดเหนื่อยช่วยเขามาตั้งนาน ยังทำเงินได้แค่สิบล้านเอง แต่โสมต้นนี้กลับขายได้สามสิบล้าน?
「ผู้จัดการเจียง งั้นผมโอนเข้าบัญชีของคุณเลยไหมครับ」หวังไห่คุนถามยิ้ม ๆ
เจียงชูหนิงส่ายหน้าเบา ๆ ก่อนจะมองหลินเซียวด้วยสายตาซับซ้อนอีกครั้ง
「ไม่ต้อง โอนให้เขาโดยตรงเลย」เธอตอบ
หวังไห่คุนรีบหันไปมองหลินเซียว
หลินเซียวข่มความตื่นเต้นในใจ แสร้งทำเป็นสงบนิ่ง แล้วยื่นบัตรธนาคารให้
「นี่」
หวังไห่คุนรับบัตรธนาคารมา มุมปากกระตุกเล็กน้อยสองสามครั้ง
「นี่...」
เขาลังเล
หลินเซียวมองอย่างสงสัย
เจียงชูหนิงรับบัตรธนาคารกลับมาอีกครั้งแล้วพูดว่า 「เดี๋ยวฉันพาเขาไปเปิดบัญชี แล้วจะส่งเลขบัญชีให้คุณทีหลังนะคะ ประธานหวัง คุณเอาโสมต้นนี้กลับไปได้เลย」
หลินเซียวพอจะเข้าใจขึ้นมาบ้าง จึงยื่นโสมส่งให้
หวังไห่คุนรับโสมมาอย่างสั่นเทา ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
「ผู้จัดการเจียง คุณ... ไว้ใจผมเกินไปแล้ว ของมีค่าขนาดนี้ มอบให้ผมง่าย ๆ แบบนี้เลยหรือครับ」เขาตื่นเต้นจนเสียงสั่น
เจียงชูหนิงยิ้มบาง ๆ
「แน่นอนว่าฉันไว้ใจประธานหวัง อีกอย่าง... ต่อไปยังมีสมุนไพรล้ำค่าอีกมากเลยค่ะ」เธอพูดพร้อมรอยยิ้มที่แฝงความนัย
เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวังไห่คุนก็มีแววตาเป็นประกาย
「ดี!」
「เสี่ยวหลี่ เอาสัญญามา」
เขาสั่งอย่างรวดเร็ว
เสี่ยวหลี่เปิดประตูรถ แล้วส่งสัญญาให้เจียงชูหนิงอย่างนอบน้อม ไม่กล้าแม้แต่จะมองหลินเซียว จนถึงตอนนี้มือทั้งสองข้างก็ยังสั่นน้อย ๆ