โลกยุคโลกันตร์ ภายในตึกสูง
ฉู่เหยาเหยานั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงเก่าทรุดโทรม ชั่วขณะที่ลืมตาขึ้น น้ำตาก็ไหลลงมาจากหางตา
ในมือของเธอกำหินวิญญาณเอาไว้แน่น
แม้เธอจะเชื่อใจหลินเซียวอย่างไม่มีเงื่อนไขอยู่แล้ว แต่ก็ไม่คิดเลยว่าหลินเซียวจะเชื่อใจเธอถึงเพียงนี้!
หินวิญญาณล้ำค่าขนาดนี้ เขากลับยกให้เธอง่าย ๆ เลยหรือ?
ฉู่เหยาเหยาขบฟันขาวเบา ๆ แววตางามพลันเปี่ยมด้วยความมุ่งมั่น
พี่หลินเซียว ฉันจะไม่ทำให้พี่ผิดหวังเด็ดขาด!
เธอสูดหายใจลึก กวาดตามองรอบ ๆ พอแน่ใจว่าข้างกายมีเพียงฉู่ซือซือที่กำลังหลับอยู่ ก็รีบนำหินวิญญาณเข้าใกล้แหวนมิติที่นิ้วมือ
ชั่วพริบตา แสงสีน้ำเงินก็พลันระเบิดออกมา
ฉู่ซือซือตื่นจากหลับใหล รีบลุกนั่งตัวตรง แสงสีน้ำเงินจ้าจนเธอลืมตาไม่ขึ้น
“พี่คะ เกิดอะไรขึ้น?”
เธอร้องถามด้วยความตกใจ
ขณะเดียวกัน คลื่นพลังงานลูกหนึ่งก็แผ่กระจายไปทั่วทั้งตึกอย่างรวดเร็ว
ทุกคนสะดุ้งตื่นขึ้นมาพร้อมกัน
พลังงานช่างแข็งแกร่งเหลือเกิน!
ผ่านไปยี่สิบวินาที แสงคลื่นสีน้ำเงินที่เจิดจ้าจึงค่อย ๆ สลายไป แหวนบนนิ้วของฉู่เหยาเหยาเปล่งแสงสีฟ้าจาง ๆ ส่วนหินวิญญาณในมือก็เปลี่ยนจากสภาพใสกระจ่างกลายเป็นสีเทาขาว
แปะ
ฉู่เหยาเหยาโยนหินวิญญาณที่หมดสภาพลงพื้นอย่างไม่ใส่ใจ จ้องมองแหวนบนนิ้ว แววตางามเปี่ยมด้วยความตื่นเต้น
แหวนมิติอัปเกรดแล้วหรือ?
นี่เป็นเรื่องที่เธอไม่เคยแม้แต่จะกล้าฝันถึงมาตลอดชีวิต!
เธอรีบหันไปมองฉู่ซือซือ ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มตื่นเต้น