มุมปากของหลินเซียวโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้ม แววตาเปี่ยมความคาดหวังอยู่บ้าง
เขากลับเข้าไปในห้อง รอรับการฝึกอย่างเงียบ ๆ ทางเจียงชูหนิงกลับเงียบสงัด ไม่มีความเคลื่อนไหวใด ๆ
หลินเซียวเริ่มรู้สึกสงสัยขึ้นมา
ตามที่หลิ่วอวิ้นบอก ทางหลิวเฉินกวงคงยังไม่จบเรื่อง เพียงแต่ไม่รู้ว่ากำลังวางแผนอะไรอยู่
แต่ทางจ้าวจวิ้นทำไมถึงเงียบเชียบเหมือนกันล่ะ?
เขายังวางใจไม่ลง จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาหลิวซานเอ๋อร์
ปลายสายรับทันที
เสียงนอบน้อมของหลิวซานเอ๋อร์ดังขึ้น «คุณหลิน ยังไม่นอนอีกหรือครับ»
หลินเซียวเอ่ยช้า ๆ «กำลังจะนอนน่ะ แค่อยากถามเรื่องหนึ่ง»
หลิวซานเอ๋อร์รีบตอบ «เชิญถามได้เลยครับ»
หลินเซียวครุ่นคิดเล็กน้อย
«ทางจ้าวจวิ้นเป็นยังไงบ้าง ไม่มีความเคลื่อนไหวเลยหรือ?» เขาถาม
หลิวซานเอ๋อร์เข้าใจขึ้นมาทันที
เขาตอบช้า ๆ «จ้าวจวิ้นกำลังรักษาตัวครับ พ่อของเขาเพิ่งกลับมาเมื่อวันก่อน ได้ยินว่าโกรธจัดแล้วก็จัดการอะไรไว้หลายอย่าง แต่ยังสืบไม่พบจุดประสงค์ที่แน่ชัด»
«แต่เรื่องที่เขาจะแก้แค้นนั้นแน่นอนครับ ตอนนี้ยังระบุไม่ได้ว่าเขาจะเล่นงานใคร»
หลินเซียวขมวดคิ้วเล็กน้อย
คราวนี้เอาจริงแล้วสินะ?
เขากำชับ «เข้าใจแล้ว จับตาดูให้ดี อย่าให้เกิดปัญหาขึ้นทางนั้น»
หลิวซานเอ๋อร์ยิ้มตอบ «คุณหลินวางใจได้ครับ»
หลินเซียววางสาย
ไม่ว่าอย่างไร เรื่องของจ้าวจวิ้นก็เกิดขึ้นเพราะเขา จะให้มองดูเธอถูกคนตระกูลจ้าวแก้แค้นเฉย ๆ ไม่ได้