เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยิ้มแล้วกล่าวว่า “ได้ เก็บกุญแจไว้ให้ดี อย่าให้ข่าวรั่วไหล ไม่อย่างนั้นจะตกเป็นเป้าสายตาคนอื่น”
ฉู่เหยาเหยายิ้มพลางพยักหน้า
“ไม่ต้องห่วงนะ พี่เซียว ฉันจะเก็บรักษาไว้ให้ดี ถ้าต่อไปเก็บกุญแจอีกสองดอกได้ล่ะก็ ถึงจะไม่รู้ว่าข้างในมีอะไร แต่ฉันคิดว่า...ต้องมีอะไรที่ทำให้พี่สนใจแน่!”
สีหน้าของเธอดูตื่นเต้นขึ้นมาหลายส่วน นี่เป็นเรื่องเดียวที่ทำให้เธอสนใจได้
หลินเซียวหัวเราะเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “ถ้ามีโอกาสค่อยว่ากัน”
ฉู่เหยาเหยาพยักหน้าแรง ๆ
“ได้~”
ท่าทางน่ารักว่าง่ายของเธอช่างน่าเอ็นดู
หลินเซียวถามอย่างสงสัยว่า “มีเรื่องอะไรอีกหรือเปล่า? ตอนเข้ามาเมื่อกี้ดูเหมือนอารมณ์ไม่ค่อยดีนะ”
ฉู่เหยาเหยาเม้มปากน้อย ๆ
“พี่จับได้ด้วยเหรอ”
เธอมีสีหน้ากลัดกลุ้ม ก่อนกล่าวว่า “พี่ อีกไม่กี่วันนี้ฉันคงต้องเลื่อนแผนให้เร็วขึ้นแล้ว ต้องรีบจัดการจางเทียนกวงให้ได้”
หลินเซียวถามอย่างสงสัยว่า “เกิดอะไรขึ้น?”
ฉู่เหยาเหยาถอนหายใจเบา ๆ
“บ่ายวันนี้กองทัพรักษาเมืองประกาศทั่วทั้งเมืองว่า กองทัพสัตว์อสูรรวมตัวกันอยู่ในป่ารอบ ๆ แล้ว ไม่แน่ว่าจะบุกเขตเมืองเมื่อไหร่”
“อันตรายมาอีกแล้ว”
เธอพูดช้า ๆ ด้วยสีหน้าหนักใจ
หลินเซียวขมวดคิ้วเล็กน้อย
“กองทัพรักษาเมืองรับมือไม่ไหวหรือ?” เขาถาม
ฉู่เหยาเหยาส่ายหน้าเบา ๆ
“ยังไม่รู้ ครั้งนี้มีสัตว์อสูรมากแค่ไหนก็ไม่รู้ ฝีมือเป็นอย่างไรยิ่งไม่รู้ แต่ถ้าต้านทานลำบากขึ้นมา กองทัพรักษาเมืองคงบีบให้พวกเราออกไปช่วยแน่”