หลินเซียวคิดจะตอบโต้ก็สายเกินไปแล้ว ทำได้เพียงเกร็งร่างกายรับการโจมตีอย่างเต็มที่
ปัง! ปัง!
หมัดหนึ่งกับเท้าหนึ่งกระแทกใส่ร่างหลินเซียวพร้อมกัน ก่อนที่เขาจะทันตกถึงพื้นก็เสียหลัก ล้มตะแคงไปด้านข้าง
โชคดีที่ร่างกายแข็งแกร่ง เขาฝืนความเจ็บ ใช้มือข้างเดียวยันพื้น พลิกตัวอย่างรวดเร็วในจังหวะที่กำลังจะล้ม ก่อนจะยืนขึ้นและทรงตัวอย่างยากลำบาก
แผ่นหลังกับหัวไหล่เจ็บแสบไปหมด
แต่หลินเซียวเดิมพันถูกแล้ว ความเจ็บแค่นี้ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา ทว่าการที่อีกฝ่ายขาดคนไปหนึ่งคนส่งผลอย่างมาก
ชายฉกรรจ์ชุดดำคนนั้นกระแทกพื้น เลือดพุ่งกระฉูด ก่อนจะแน่นิ่งไป
ตายสนิท
อึก
คนรอบข้างกลืนน้ำลายอย่างยากลำบาก ต่างมองหน้ากันด้วยสีหน้าสับสน
สังหารสวนกลับไปสามคนแล้ว!
ดวงตาคู่งามของเจียงชูหนิงเป็นประกายตื่นเต้น
แต่พวกเขาไม่มีใครสังเกตว่า ในทางเดินตรงมุมหนึ่ง มีดวงตาคู่งามอีกคู่กำลังจับจ้องแผ่นหลังของหลินเซียวแน่นิ่ง แววตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจและตื่นตะลึง
ยอดฝีมือขั้นสี่หกคน ต่อให้รวมกำลังกัน แม้แต่ยอดฝีมือขั้นห้าก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้
หรือว่าหลินเซียวจะอยู่ขั้นหก?
เมื่อคิดถึงตรงนี้ แววตาตื่นตะลึงคู่นั้นก็ยิ่งเข้มข้นขึ้น
ฟู่
หลินเซียวปรับลมหายใจ มุมปากยกยิ้มเย็นชา
“ก็แค่นี้เอง”
เขาพูดเสียงเรียบ จิตต่อสู้พลุ่งพล่านอยู่ในใจ การขาดคนไปหนึ่งคนไม่ได้หมายถึงแค่กำลังรบลดลงเท่านั้น
เมื่อครู่เขาถูกอัดจนไม่มีโอกาสโต้กลับ แต่ตอนนี้ต้องสู้หนึ่งต่อสาม สถานการณ์ย่อมไม่เหมือนเดิม