อวิ๋นเยว่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนมุมปากจะยกยิ้มขึ้น
เมื่อหันกลับไปมอง ผู้อาวุโสใหญ่กำลังเปล่งปราณสีแดงทั่วร่าง ไล่ตามมาด้วยความเร็วสูง ผู้อาวุโสใหญ่แห่งสำนักจูเชวี่ยตามมาติด ๆ ส่วนศิษย์อัจฉริยะคนนั้นก็อยู่ห่างออกไปไม่มาก
มีเพียงกลุ่มศิษย์ที่ไล่ตามมาจากด้านหลังอย่างกระชั้นชิด
สีหน้าอวิ๋นเยว่เย็นเยียบขึ้น ก่อนจะเร่งความเร็วทั้งหมดมุ่งหน้าไปยังจุดที่ตนซุ่มรออยู่
「นางปีศาจ ยังกล้าโผล่หน้ามาอีกหรือ วันนี้เจ้าไม่มีทางหนีรอดแล้ว!」
เสียงตะโกนด้วยความโกรธของผู้อาวุโสใหญ่สำนักหลิงเซียวดังมาจากด้านหลัง ปราณห่อหุ้มร่าง เสียงก้องสะท้อนไปทั่วป่า เพียงตะโกนครั้งเดียว ฝูงนกก็แตกฮือบินหนี
อวิ๋นเยว่หัวเราะเย็นชา
「ตามข้าให้ทันก่อนแล้วค่อยพูด」
น้ำเสียงของนางสบาย ๆ แฝงแววท้าทายเต็มเปี่ยม
ผู้อาวุโสใหญ่หรี่ตาลง แววเย็นเยียบวาบผ่านดวงตา
「นางปีศาจ รนหาที่ตาย!」
เขาโคจรปราณทั้งหมด ไล่ตามอย่างบ้าคลั่ง ร่างพุ่งผ่านป่าไปมาราวกับภูตผี
อวิ๋นเยว่เองก็รู้สึกกดดันไม่น้อย
ถึงอย่างไรผู้อาวุโสใหญ่สำนักหลิงเซียวก็เป็นยอดฝีมือขั้นราชันช่วงปลาย ส่วนนางเพิ่งอยู่ขั้นราชันช่วงกลาง หากไม่ใช่เพราะเคล็ดวิชาพิเศษ นางคงไม่มีทางสลัดผู้อาวุโสใหญ่หลุดได้
นางสงบสติอารมณ์ ตั้งใจมองเส้นทางเบื้องหน้า
ไม่นานนัก นางก็มาถึงจุดซุ่มรอ
บริเวณนี้เป็นหน้าผาบนยอดเขา ขอบหน้าผาอยู่ห่างจากแนวป่าราว 30 เมตร อวิ๋นเยว่ฝังระเบิดไว้ห่างจากหน้าผาประมาณ 20 เมตร