แสงจ้าบาดตาสว่างวาบขึ้นทันที จนส่องสว่างไปทั่วผืนป่าก่อนที่ใครจะทันได้ยินเสียง ทุกคนพลันรู้สึกแสบตาอย่างรุนแรง จึงหลับตาลงโดยไม่รู้ตัว
พวกเขาไม่รู้เลยว่า ภาพตรงหน้านี้คือฉากสุดท้ายในชีวิต
โครม!
วินาทีถัดมา เสียงแหลมบาดหูก็ดังกัมปนาทขึ้นกลางป่า ทว่าคนกลุ่มนั้นไม่มีโอกาสได้ยินมันเลยแม้แต่น้อย
ก่อนที่เสียงจะเดินทางถึงหู ร่างของพวกเขาก็แหลกสลายเป็นชิ้น ๆ ไปแล้ว
เดิมทีอวิ๋นเยว่ยังยืนอยู่ที่เดิม ตั้งใจจะดูให้แน่ชัดว่ามันทรงพลังแค่ไหนก่อนตัดสินใจขั้นสุดท้าย แต่ยังไม่ทันได้คิดอะไรต่อ กลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวก็แผ่เข้ามาในพริบตา
รูม่านตาของนางหดเล็กลงฉับพลัน หัวใจสั่นสะท้านด้วยความหวาดกลัว
แม้ยังไม่ทันได้สัมผัสด้วยตัวเอง แต่ภาพตรงหน้าและคลื่นพลังอันน่าหวาดหวั่นก็ทำให้นางรู้สึกถึงอันตรายสุดขีด
นางไม่คิดอะไรอีก รีบออกแรงที่เท้าแล้วถอยหนีอย่างรวดเร็ว
ชั่วขณะที่ร่างร่วงลงสู่หน้าผา พลังมหาศาลก็ยังพุ่งผ่านร่างนางไป
วินาทีนั้น อวิ๋นเยว่รู้สึกว่าตัวเองคงหนีไม่พ้นแน่!
ยังดีที่มีหน้าผา
เมื่อร่างของอวิ๋นเยว่ลดต่ำลงไปใต้หน้าผา กลิ่นอายมหาศาลนั้นก็พลันสลายไป
เสียงแหลมบาดหูจึงดังเข้ามาถึงโสตประสาท พื้นดินทั้งผืนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
อวิ๋นเยว่ไม่มีใจจะสนใจความเจ็บปวดตามร่างกาย นางโคจรปราณคุ้มกาย แล้วรีบหาหินที่ยื่นออกมาเพื่อเหยียบเป็นที่พักเท้า
นางเงยหน้าขึ้น แสงสีฟ้าส่องสว่างไปทั่วท้องฟ้า ในชั่วขณะนั้นราวกับเป็นเวลากลางวันแสก ๆ