เสิ่นเยว่นอนคิดอยู่บนเตียงตั้งสองนาทีเต็ม ๆ ก็ยังไม่เข้าใจว่าปัญหามันเกิดขึ้นตรงไหน จู่ ๆ ชีวิตเธอก็มีรายการวาไรตี้โผล่เข้ามาดื้อ ๆ
เธอเลยเลิกคิดแล้วเริ่มเล่นคนเดียว
เก้าโมงเช้า หลังจากผ่านการตรวจสอบเป็นชุด ๆ คนกลุ่มหนึ่งที่แบกอุปกรณ์ก็ถูกปล่อยเข้ามาในบ้านตระกูลเสิ่น พ่อบ้านนำทางพาพวกเขาไปชี้ให้ดูห้องของเสิ่นเยว่
เสิ่นเยว่แต่งตัวเรียบร้อยแล้ว… แต่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียง ส่วนข้าง ๆ คือกระเป๋าเดินทางที่เปิดอ้าอยู่แต่ไม่มีอะไรอยู่ข้างในเลย
คนพวกนี้เห็นภาพนี้ก็ไม่ได้แปลกใจอะไรมาก พวกเขาถ่ายรายการวาไรตี้มานักต่อนักแล้ว ยิ่งแขกรับเชิญทำตัวแผลง ๆ ไม่ทำตามคำสั่งเท่าไหร่ จุดระเบิดของรายการก็ยิ่งมีมากขึ้นเท่านั้น
ตอนนี้ ต้องไปปลุกคนก่อน
"น้องเสิ่นเยว่?"
จริง ๆ แล้วบนตัวเสิ่นเยว่มีชุดที่สะดวกต่อการเคลื่อนไหวสวมอยู่แล้ว หมวกที่ครอบอยู่บนหัวยังมีติ่งหูเล็ก ๆ อีกคู่ น่ารักมาก ๆ
แต่การแต่งตัวเรียบร้อยกับความเรียบร้อยของตัวเสิ่นเยว่เป็นคนละเรื่องกัน เธอขดตัวเป็นก้อนกลม ๆ เสียงเอะอะจากคนอื่นรอบข้างไม่มีผลอะไรกับเธอเลย
รายการ "หนทางสู่กรุงโรมพาเพียร" นี้ใช้รูปแบบถ่ายทอดสดทั้งหมดและตัดต่อทีหลัง หลังจากช่องสัญญาณถ่ายทอดสดสายของเสิ่นเยว่ถูกเปิดขึ้น ก็มีคนที่อยากรู้อยากเห็นตามสายใยของไลฟ์สดเข้ามาดูแล้ว
[เจ้าเอ๊ย ครอบครัวฝั่งนู้นกำลังเก็บของกันอย่างอบอุ่น แต่น้องสาวคนนี้ยังคงนอนอยู่เลย]
[จะว่าเธอนอนก็ไม่ใช่ เธอก็ใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้ว จะว่าเธอตื่นแล้วก็ไม่ใช่ ขนาดนี้แล้วเธอยังไม่ยอมตื่นอีก]
[พ่อแม่ก็ไม่ยอมจัดการหน่อยนะ นี่ก็เก้าโมงแล้ว]
[ระวังหน่อย ๆ นี่มันห้องขององค์หญิงนะ เวลาพูดอะไรก็ระวังกันหน่อย ที่นี่ไม่ใช่พวกดาราที่ให้พวกคุณมารังแกตามใจชอบได้หรอกนะ]
เสิ่นเยว่ยังไม่รู้เลยว่าเพราะเรื่องการนอนต่อของตัวเองทำให้ความนิยมในหมู่คนดูไม่ดีแล้ว ทุกคนต่างมองว่าเธอมีท่าทีไม่เหมาะสม
เสิ่นเยว่ก็จนใจเหมือนกัน ก็ใครมันจะไปอดใจไม่ฝันเห็นพี่สาวหัวหน้าแก๊งในคุกแล้วนั่งกินซาลาเปาไส้ปูเต็มคำด้วยกันไหวล่ะ ถ้าฝันไม่ต่อเนื่องก็ว่าไปอย่าง แต่นี่ดันมาต่อกันอีก เธอก็เลยไม่อยากตื่นแล้ว