เสิ่นเยว่นึกขึ้นได้
ตอนอายุ 23 เสิ่นฮุ่ยตาย
ในฐานะบุคคลสำคัญที่เกี่ยวโยงกับทั้งโลก การตายของเสิ่นฮุ่ยทำให้เกิดกระแสคลั่งไปทั่วทุกหนแห่ง
เสิ่นเยว่ถูกตัดสินว่าเป็นฆาตกรฆ่าเสิ่นฮุ่ย ไม่ว่าเธอจะอธิบายยังไง ก็จะมีเบาะแสใหม่โผล่มาไม่หยุด ชี้หลักฐานมาที่เธอ
เสิ่นเยว่ถูกตัดสินจำคุกตลอดชีวิต
ชีวิตที่เหลือของเธอจะต้องอยู่ในเรือนจำ
เสิ่นเยว่ไม่ได้ขัดขืน สำหรับเธอแล้ว จะอยู่ที่ไหนก็ไม่ต่างกัน จะในคุกหรือข้างนอก เธอก็เป็นแค่ซากศพเดินได้มานานแล้ว
เพียงแต่เธอกับเสิ่นฮุ่ยสัญญากันว่าจะดูโลกพังพินาศไปด้วยกัน เธอจึงจะมีชีวิตอยู่ อยู่ดูผลงานที่พวกเธอร่วมกันสร้าง
“เสิ่นเยว่ ตั้งแต่วันที่ฉันกลับมาบ้านนี้ ฉันก็รู้ว่าเธอเหมือนกับฉัน เธออยากแก้แค้นไหม แค่เธอพูด ฉันช่วยฆ่าทุกคนให้เธอได้”
“เรียกฉันว่าพี่สาวสิ พี่สาวต้องปกป้องน้องสาว แค่เธอเรียกฉันว่าพี่สาว ฉันจะปกป้องเธอเอง”
“งานวิจัยของฉันสำเร็จแล้ว พอฉันตาย ไม่นานนัก โลกนี้ก็จะต้องสู้รบกันจนหัวแตกเพราะสิ่งนั้น ตระกูลเสิ่นหรืออะไรก็ตาม ตายให้หมดไปเลย”
“น้องสาวอย่ากลัว ฉันจะหาฉากสุดท้ายที่เหมาะที่สุดให้เธอเอง นี่คือบทเพลงอำลาของเราสองคน”
เสิ่นเยว่นั่งอยู่บนเครื่องบินไปแดนสยายปีกสลาย ฟังเจ้าหน้าที่คุมตัวเล่าสถานการณ์โลกตอนนี้ ก็รู้ว่าการตายของเสิ่นฮุ่ยกลายเป็นกุญแจที่เขย่าโลกใบนี้จริง ๆ