เสิ่นเยว่และเสิ่นฮุ่ยใช้ชีวิตประจำวันอย่างเป็นระบบ
กลางวันไปโรงเรียนด้วยกัน ตอนบ่ายเสิ่นอี้เฉินไปรับพวกเธอกลับมาทานข้าว ตอนเย็นทำการบ้านเสร็จแล้วก็เข้านอนพร้อมกัน
เป็นแบบนี้ทุกวัน
ตอนนี้เสิ่นฮุ่ยจงใจควบคุมการเคลื่อนไหวของตัวเองในตอนกลางคืน อย่างเช่นก่อนนอนเธอจะบอกใบ้ตัวเองว่าถ้าขยับมือจะตื่นขึ้นมาทันที ซึ่งวิธีนี้จะช่วยป้องกันไม่ให้เผลอตบเสิ่นเยว่ตอนมึนๆ ได้ผลดี
ครั้งหนึ่งหลังจากฝันร้าย เสิ่นฮุ่ยตื่นขึ้นมาแล้วตรวจร่างกายของเสิ่นเยว่ดู ไม่พบร่องรอยการถูกตบ จึงถอนหายใจด้วยความโล่งอก
สำหรับเสิ่นเยว่ ทุกอย่างก็ราบรื่นดี ยกเว้นปัญหาเดียว
เสิ่นฮุ่ยมองเธอเป็นสมบัติส่วนตัวที่โรงเรียน ไม่ใช่แค่เสิ่นฮุ่ยเองไม่ให้ใครเข้าใกล้ แต่ยังพาเธอปฏิเสธทุกคนด้วย
จนทำให้ในวิชาพลศึกษา เธอกับเสิ่นฮุ่ยกลายเป็นกลุ่มเดียวที่แพ้โดยไม่ต้องลงแข่ง เพราะหาสมาชิกครบไม่ได้
ไม่ใช่นักเรียนในห้องไม่ยอมอยู่กลุ่มเดียวกับพวกเธอ แต่เสิ่นฮุ่ยไม่ยอมให้ใครเข้ามาใกล้ต่างหาก
แพ้ ชนะ คะแนน เสิ่นฮุ่ยไม่สนใจเรื่องพวกนี้เลย เธอสนใจแค่ว่าได้อยู่กับเสิ่นเยว่หรือเปล่า รวมถึงตอนนี้สิ่งที่เธอมาโรงเรียนก็แค่ติดตามเสิ่นเยว่เรียนหนังสือและซื้อข้าวให้ตรงเวลาเท่านั้น