เสิ่นเยว่คิดว่างานที่ซือเฉิงโย่วพูดถึงเป็นแค่งานที่เธอจะเข้าร่วมได้ถ้าอยากเข้าร่วม แต่ไม่คิดว่า พอเธอไปรับงาน ผู้คุมกลับบอกเธอว่าเธอไม่มีคุณสมบัติที่จะรับได้
“พี่สาว พี่ใหญ่แห่งตึกเจ็ดของผม ช่วยดูข้อกำหนดของงานให้ดีๆ หน่อยสิ ทักษะทางการทหาร! ทักษะเฉพาะทาง! ทักษะเฉพาะทาง! เธอรู้หรือเปล่าว่าสงครามคืออะไร? เธอรู้วิธีรบหรือเปล่า? เธอรู้กลยุทธ์ทางการทหารหรือเปล่า? แล้วยังกล้ารับงานนี้? ปล่อยให้เธอรับงานนี้ก็เท่ากับทำลายชื่อเสียงของดินแดนปีกหัก!”
“ดินแดนปีกหักมีชื่อเสียงอะไรงั้นเหรอ?” เสิ่นเยว่ถามอย่างซื่อตรง
ผู้คุมได้ยินก็กลอกตาขึ้นเบาๆ “แค่กลุ่มอำนาจที่มีฐานะหน่อยๆ ใครจะไม่รู้จักดินแดนปีกหักกัน”
เสิ่นเยว่รับคำ “โอ้” แล้วก็เดินจากไป
แต่เดินไปได้ครึ่งทาง ผู้คุมก็เรียกเธอไว้ “เธอจะยอมแพ้แบบนี้เลยเหรอ?”
เสิ่นเยว่พยักหน้า “ใช่”
ดาเนียลาบอกไว้ คนเราต้องเก่งในการยอมปล่อยสิ่งที่ไม่ได้เป็นของตัวเองตั้งแต่แรก
หลังจากเสิ่นเยว่ออกมา ก็ไปที่ตึกห้าเพื่อหาซือเฉิงโย่ว ตอนนี้เธอไปที่ชั้น 36 ที่ซือเฉิงโย่วอยู่ ไม่ต้องแจ้งล่วงหน้าอีกแล้ว ขึ้นไปได้โดยตรง
ซือเฉิงโย่วเป็นคนแปลกจริงๆ
พอเสิ่นเยว่มาถึงชั้น 36 ซือเฉิงโย่วกำลังอ่านหนังสืออยู่ แต่ไม่เหมือนตอนปกติที่นั่งเอนกายครึ่งตัวตรงหน้าต่างอย่างสุขสบาย กลับนั่งตัวตรงที่โต๊ะเขียนหนังสือ ใช้มือเรียวยาวพลิกหน้ากระดาษเบาๆ พลางเขียนอะไรบางอย่างลงในกระดาษด้วยปากกา