วันรุ่งขึ้น เสิ่นเยว่คิดว่าชีวิตของวันนี้ก็คงเหมือนกับเมื่อวาน
เริ่มจากไปพบซือเฉิงโย่วก่อน แล้วค่อยไปตึกหกเพื่อจดจุดอ่อนของนักโทษแต่ละคน สุดท้ายกลับมาที่ตึกคนใหม่
แต่ทว่า เสิ่นเยว่เพิ่งจะออกจากตึกคนใหม่ก็พบว่าเรื่องมันไม่ธรรมดาแล้ว
พวกนักโทษกลุ่มที่เมื่อวานยังนอนรอเหยื่ออยู่หน้าตึกคนใหม่หายไปหมดแล้ว สิ่งที่มาแทนที่คือสององค์ใหญ่
ซือเฉิงโย่วและทังอวี้
สองคนนี้ยืนประจันหน้ากันอยู่หน้าตึกคนใหม่ ถึงเสิ่นเยว่จะอยู่ไกลจนฟังไม่ชัดว่าพวกเขาพูดอะไรกัน แต่จากบรรยากาศรอบตัวสองคนนั้น ก็พอเดาได้ว่าพวกเขาเข้ากันไม่ได้
ไม่อย่างนั้นรอบตัวพวกเขาคงไม่โล่งขนาดนี้
เสิ่นเยว่ยกเท้ากำลังจะเดินไปหาสองคนนั้น จู่ๆ ก็มีมือหนึ่งยื่นมาดึงเสิ่นเยว่ไว้ พร้อมกับกระซิบเตือนเสียงเบา "เฮ้ย อย่าเพิ่งไปตอนนี้ นั่นผู้กุมอำนาจของตึกสี่กับตึกห้า ตอนนี้พวกเขากำลังแย่งผู้หญิงกันอยู่ ถ้าเธอเข้าไปเดี๋ยวก็พลอยโดนหาเรื่องไปด้วย"
เสิ่นเยว่หันไปมอง คนที่ดึงเธอไว้เป็นเด็กหนุ่มผมดำตาดำเหมือนเธอ
แต่เด็กหนุ่มคนนี้ถึงแม้จะเป็นเชื้อชาติเดียวกับเสิ่นเยว่ แต่กลับไม่ได้เป็นคนชาติเดียวกัน
เสิ่นเยว่เปิดความทรงจำ เด็กหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าเพิ่งอายุครบ 16 ปี เกิดในย่านสลัมของประเทศ H ถูกพ่อของตัวเองขายเข้าคุก