เมื่อฝนกระหน่ำลงมา ออกซิเจนในน้ำก็ลดน้อยลง สิ่งมีชีวิตใต้ทะเลเริ่มลอยขึ้นสู่ผิวน้ำ
ลู่เถิงกับพวกหลบเข้าไปในห้องกัปตัน ส่วนสามคนตระกูลซูถูกโยนทิ้งไว้ข้างนอก
ศีรษะของลู่ชงถูกฟันแยก เลือดผสมน้ำฝนไหลจากดาดฟ้าลงสู่ทะเล
ใต้ผืนน้ำ ฉลามตัวหนึ่งที่ใหญ่กว่าเรือทั้งลำโผล่ขึ้นมาไม่ไกลจากเรือ
กลิ่นเลือดกระจายไปในน้ำ ฉลามที่ได้กลิ่นเลือดพลันถูกสัญชาตญาณนักล่าครอบงำ
ร่างมหึมาของมันพุ่งชนเรือ
‘โครม!’
เสียงดังสนั่น เศษไม้ปลิวว่อน
ฉลามชนจนท้องเรือเป็นรูโหว่ น้ำทะเลทะลักเข้าไปในห้องโดยสารอย่างรวดเร็ว เรือเริ่มจม
ลู่เถิงกับพวกพุ่งออกจากห้องกัปตัน เรือถูกฉลามชนซ้ำอีกครั้ง กระดูกงูเรือหัก เรือจมลงสู่ก้นทะเล
พวกเขาตะเกียกตะกายอยู่บนผิวน้ำ กลับยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณนักล่าของฉลาม
......
เจียงหว่านโหรวกับหญิงสาวอีกสามคนอาบน้ำเสร็จแล้วกลับมา
ซูซูมองหญิงสาวอีกสี่คนแล้วพูดว่า “พวกเธอไปอาบน้ำพร้อมกันเถอะ เดี๋ยวฉันอยากแช่น้ำสักหน่อย”
สีหน้าของหญิงสาวทั้งแปดพลันเปลี่ยนไปพร้อมกัน
ซูซูยิ้ม “วางใจเถอะ ฉันแค่อยากแช่น้ำจริง ๆ ไม่คิดสั้นหรอก พวกเธอรีบไปอาบน้ำเถอะ”
ทั้งสี่คนยังไม่ค่อยเชื่อนัก แต่ก็ออกจากห้องกัปตันไป
หญิงสาวทั้งสี่อาบน้ำเสร็จแล้วกำลังเช็ดผมที่เปียกชุ่ม เซี่ยซิงเหมียนถอนใจ “มีตู้เย็นแล้วแท้ ๆ ทำไมถึงไม่มีไดร์เป่าผมสักเครื่องนะ”
“ฝนตกหนักขนาดนี้ จะทำให้ผมแห้งได้ยังไง?”
ฉู่เจาตบมือ “มานี่ เดี๋ยวฉันเป่าผมให้แห้งเอง”