สิ้นคำพูดนั้น สีหน้าของลู่เถิงกับพวกก็เปลี่ยนไปทันที
ทั้งสามคนไม่รู้ว่าซูซูเป็นคนของเรือเทพมังกร แต่พวกเขารู้ดี
ซูซูมองพ่อแม่กับพี่ชาย สีหน้าไม่ไหวติงแม้แต่น้อย
เธอผิดหวังในตัวทั้งสามคนตรงหน้าจนถึงขีดสุดแล้ว แค่จะรู้สึกอะไรกับพวกเขาสักนิด เธอยังคิดว่าเป็นการสิ้นเปลืองความรู้สึก
ชายชราคนนั้นคือเถ้าแก่สวี่ เขารีบพูดอย่างนอบน้อมว่า
“ไม่ ไม่ ไม่ ซูซู ขอแค่เธอปล่อยพวกเราไป ฉันจะคืนพ่อแม่กับพี่ชายให้เธอทันที”
“เรื่องเมื่อก่อนก็ถือว่าตาแก่อย่างฉันเลอะเลือน ถูกความโลภครอบงำ แล้วให้มันจบลงแค่นี้เถอะ”
แม่ของซูซูยังมองสถานการณ์ไม่ออก จึงออกคำสั่งด้วยน้ำเสียงแข็งกร้าวว่า
“ซูซู ฉันเป็นแม่แก แกคลอดออกมาจากท้องฉันก็ต้องเชื่อฟังฉัน”
“ตอนนี้ฉันสั่งให้แกคุกเข่าอ้อนวอนให้เถ้าแก่สวี่แต่งงานกับแก ไม่อย่างนั้นฉันจะตัดขาดความเป็นแม่ลูกกับแก”
พ่อของซูซูพูดตามว่า
“แม่แกพูดถูกแล้ว ถ้าแกไม่เชื่อฟังแม่ แกก็ไม่ต้องมาเป็นลูกฉันอีก”
“หึ ถ้าคนอื่นรู้ว่าแกไม่เอาแม้แต่พ่อแม่ พวกเขาต้องหัวเราะเยาะแกแน่ คิดดูให้ดีว่าผลที่ตามมาจะเป็นยังไง”
เหงื่อเย็นผุดเต็มหน้าผากเถ้าแก่สวี่ ลู่เถิงกับพวกก็เช่นกัน
พวกเขาอยากเข้าไปซ้อมสองคนนั้นให้น่วม แต่ก็กลัวจะทำให้ซูซูโมโห
ฉู่เจายืนดูอยู่ด้านหลังมาตลอด ไม่ได้พูดอะไรสักคำ
เขาไม่คิดว่าจะได้เจอศัตรูของซูซูและพ่อแม่ของเธอเร็วขนาดนี้