ซูซูเสนอขึ้นว่า “ให้กัปตันพาคนที่อยากขึ้นเกาะไปขึ้นเกาะ ส่วนคนที่เหลือเฝ้าเรือเทพมังกรดีไหม”
ฉู่เจาปฏิเสธทันที “ไม่ได้ ถ้าฉันไม่อยู่แล้วคนที่เฝ้าเรือเกิดเรื่องขึ้นมาจะทำยังไง? พวกเราต้องไปด้วยกัน”
สาว ๆ พยักหน้าพร้อมกัน “งั้นให้กัปตันตัดสินใจว่าจะขึ้นเกาะหรือไม่ก็แล้วกัน”
“ขึ้นเกาะ!”
ฉู่เจาโบกมือใหญ่ สาว ๆ เริ่มเตรียมตัว
ท่าเรือบนเกาะมีเรือจอดอยู่มากกว่าร้อยลำ ทั้งเล็กทั้งใหญ่
มองจากระยะไกลก็เห็นคนในเครื่องแบบสีน้ำเงินจำนวนมากกำลังดูแลความเรียบร้อยอยู่บนท่าเรือ
เมื่อเรือเทพมังกรเข้าใกล้ท่าเรือ ชายวัยกลางคนเคราดกคนหนึ่งก็โบกมือส่งสัญญาณให้คนบนเรือ อีกมือชี้ไปยังพื้นที่ด้านข้าง
ฉู่เจาทำตามสัญญาณของชายเคราดก บังคับเรือเข้าเทียบ ก่อนพาทุกคนลงจากเรือ
ชายเคราดกถูมือ มองฉู่เจาพร้อมรอยยิ้มแบบมืออาชีพ แต่พอเห็นสาวงามทยอยลงจากเรือ สีหน้าก็เปลี่ยนไปมาหลายครั้ง
ด้านหลังเขามีเจ้าหน้าที่ในเครื่องแบบสี่คนสะพายปืนอยู่
เมื่อทุกคนลงจากเรือเรียบร้อย ชายเคราดกก็ยิ้มแบบมืออาชีพอีกครั้ง สีหน้าบอกชัดว่าคิดจะเชือดฉู่เจากับพวกเป็นหมูให้ได้
“โอ้ นักเดินทางจากแดนไกล ตั้งใจจะพักอยู่ในอาณาจักรไซวีลากี่วันหรือ?”
เจียงหว่านโหรวพึมพำเสียงเบา “ไม่คิดเลยว่าที่นี่จะเป็นประเทศเกาะ”
ฉู่เจาตอบ “ยังไม่แน่ใจ คงพักสักระยะ จะได้สัมผัสบรรยากาศแปลกใหม่ของอาณาจักรไซวีลา”
ชายเคราดกหยิบแผนที่ออกมาจากอกเสื้อ
“โอ้ นักเดินทางที่รัก ผมคิดว่าพวกคุณต้องใช้สิ่งนี้แน่”