ถนนสายหลักในเมืองกว้างราว 2 จั้ง ปูด้วยอิฐสีเขียวสองข้างทางมีบ้านเรือนตั้งสลับกันไปมา หลายแห่งเปิดเป็นร้านค้าขายของ
ผู้คนบนถนนมีไม่มาก มองผ่าน ๆ เห็นเพียงไม่กี่สิบคน
ทันทีที่ฉู่เจาและพวกพ้องเดินเข้าเมือง สายตาของผู้คนก็จับจ้องมาทางพวกเขา
เสียงเรียกลูกค้าดังมาจากร้านรวง พ่อค้าในร้านพากันออกมายืนหน้าประตู มองนักเดินทางต่างถิ่นด้วยความประหลาดใจ
“โอ้ สวรรค์! สาวสวยเยอะขนาดนี้ ถ้าแบ่งให้ฉันสักคนก็คงดี”
“บ้าชะมัด เมียฉันทั้งอ้วนทั้งขี้เหร่ เทียบกับพวกเธอแล้วแย่คนละเรื่องเลย”
“ดูจากเสื้อผ้าพวกเธอแล้ว ต้องมาจากประเทศใหญ่สักแห่งแน่ อย่าไปหาเรื่องพวกเธอเด็ดขาด”
“แค่มองสาวสวยพวกนี้ฉันก็ทนไม่ไหวแล้ว ฉันจะไปหาภรรยาที่ซ่องเบธเดี๋ยวนี้!”
......
ทุกคนไม่สนใจพวกเขา เดินไปตามถนนสายหลักมุ่งเข้าไปด้านใน
เวินหลิงเอ๋อร์กอดอก “เมืองนี้ไม่ได้เรื่องเลย เทียบกับเมืองที่เราอยู่ก่อนหน้านี้ไม่ได้สักนิด”
ซ่งเหยาพยักหน้า “นั่นสิ รู้สึกว่าหมู่บ้านในแผ่นดินมังกรยังสะอาดกว่าที่นี่เสียอีก แม้แต่ประเทศเล็ก ๆ ในแอฟริกาก็ยังพัฒนาไปไกลกว่า”
“เจอแล้ว!”
ฉู่เจาสัมผัสได้ถึงร้านขายอาวุธปืนแห่งหนึ่ง เขากวักมือเรียก “ไปกันเถอะ ซื้อของเสร็จแล้วเราก็กลับ”
ทุกคนเร่งฝีเท้ามุ่งเข้าไปในเมือง ตลอดทางมีคนหันมามองพวกเขากันจนแทบทุกคน
ยิ่งเดินเข้าไปด้านใน บ้านเรือนก็ยิ่งประณีต ถนนหนทางเองก็สะอาดกว่าบริเวณประตูเมือง
เมื่อมาถึงหน้าร้านขายอาวุธปืน ฉู่เจาก็เดินเข้าไปตรง ๆ