ตั้งใจแค่หาปลาแบบชิลๆ แต่ทำไมจับบลูฟินได้เต็มท้องเรือ?

ตอนที่ 20 ออกเมือง ไปกินข้าวร้าน!

6 นาที· 1.4K คำ

“ว้าว!!!”

ทั้งลำเรือพลันคึกคักราวกับหม้อต้มน้ำเดือด เต็มไปด้วยเสียงกรี๊ดกร๊าดของสาวๆ

“มีแต่ปลาเต็มไปหมดเลย! อัดแน่นจนไม่มีช่องว่างสักนิด!”

“ไม่ได้มีแค่ปูนะ ยังมีปลาหมึกยักษ์ตัวเล็กด้วย! รีบดูเร็ว มันพ่นหมึกแล้ว!”

“กุ้งมังกร!! ฉันเห็นตัวมันไปครึ่งหนึ่งแล้ว! แดงจนเปล่งประกายเลย!!”

เมื่อเปิดกรงปูออกมาแล้วเห็นปลา กุ้ง และปูอัดแน่นเต็มกรงจนแทบล้น เย่เสี่ยวหยู หลี่หมิงเชียน เฉินเมิงเมิง และซูสือหยู่ สี่สาวก็กระโดดโลดเต้นด้วยความตื่นเต้นทันที

ที่พวกเธอดีใจไม่ใช่เพราะของเหล่านี้มีราคาค่างวดเท่าไร แต่เป็นเพราะรู้สึกแปลกใหม่ สนุก และเร้าใจ ความรู้สึกอิ่มเอมใจที่ได้สัมผัสการเก็บเกี่ยวด้วยตัวเองทำให้พวกเธอเพลิดเพลินจนลืมตัว ราวกับปลาทุกตัวและกุ้งมังกรทุกตัวเป็นสิ่งที่พวกเธอควักออกมาจากกรงด้วยมือตัวเอง

ส่วนเย่หยางยังคงสุขุมราวกับรากไม้ใหญ่ที่หยั่งลึกมานานหลายปี เมื่อเปิดกรงปู เขาเพียงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ไม่ได้แสดงปฏิกิริยาอะไรมากนัก

เพราะเมื่อวานเขาเพิ่งเก็บกรงไป 60 ใบ แถมกรงส่วนใหญ่ยังเต็มจนฝาแทบถูกดันให้ปริ วันนี้จึงเป็นภาพที่เขาคุ้นชินไปแล้ว

ช่วงต่อจากนั้น เย่หยางรับหน้าที่จัดการกรงปู ดึงขึ้นมายกลงอย่างคล่องแคล่ว ส่วนสาวๆ ทั้งสี่ก็นั่งยองอยู่บนดาดฟ้าเรือ พลิกกรง คัดแยกของที่จับได้ จัดหมวดหมู่ แล้วยังไม่ลืมถ่ายรูปเก็บไว้ ทำเอาแต่ละคนยุ่งจนแก้มแดง

สำหรับพวกเธอ การจับปลานั้นสนุกสุดๆ การยกปูขึ้นมาก็เร้าใจไม่น้อย ส่วนตอนยกกุ้งมังกร มือถึงกับสั่นตามไปด้วย หัวใจก็เต้นเร็วขึ้น สี่สาวสนุกกันจนสุดเหวี่ยง เสียงหัวเราะร่าเริงราวกับจะพลิกหลังคาเรือ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป