อย่างไรก็ตาม หลังจากเรือแล่นไปได้พักใหญ่ บนหน้าจอกลับปรากฏเพียงจุดเล็ก ๆ กระจัดกระจายอยู่ไม่กี่จุด เป็นฝูงปลาตัวเล็กที่อยู่ห่างกันลิบลับ ปริมาณไม่พอให้ลากอวนสักครั้ง
เขาไม่ได้ร้อนใจอะไร เอนกายพิงกราบเรือรับลม ปอกส้มกินไปลูกหนึ่งอย่างสบาย ๆ แล้วพูดเนิบ ๆ ว่า “ค่อย ๆ หากันไปสิ อวนกุ้งที่ลากขึ้นมาเมื่อเช้าขายได้ตั้งล้านกว่า พื้นฐานของเรามั่นคงจะตาย ต่อให้วันนี้จับปลาไม่ได้สักตัว ก็ยังถือว่ากำไรเป็นกอบเป็นกำแล้ว”
ระหว่างที่เรือแล่น ทุกคนบนเรือก็สนุกกันอย่างเต็มที่ บ้างโยนไพ่เล่นเกมชนะสองในสาม;
บ้างนั่งขัดสมาธิเล่นหมากรุกจีน
ส่วนบางคนก็นั่งยอง ๆ อยู่บนดาดฟ้าเรือ เหวี่ยงสายเบ็ดแกล้งทำเป็นตกปลา สนุกกันสุด ๆ
เพราะทุกคนต่างก็เป็นทหารเรือวัยยี่สิบต้น ๆ ที่เพิ่งปลดประจำการ อายุไล่เลี่ยกัน ประสบการณ์ก็คล้ายคลึงกัน คุยกันถูกคอเป็นพิเศษ พอเล่าเรื่องเปิ่น ๆ ในค่ายทหารก็หัวเราะกันจนตัวโยน พอพูดถึงเรื่องสนุกตอนดำน้ำก็ตื่นเต้นจนตบต้นขา บรรยากาศคึกคักยิ่งกว่าน้ำซุปทะเลที่กำลังเดือดเสียอีก
เย่หยางมองทุกอย่างอยู่ในสายตา
ก่อนหน้านี้เขายังเคยคิดจะเชิญช่างเรืออาวุโสที่มีประสบการณ์จากในหมู่บ้านมาช่วยคุมเรือ แล้วให้มือเก๋าจับปลาจากหมู่บ้านข้าง ๆ มาเป็นผู้ช่วย...
แต่ตอนนี้ดูท่าจะไม่จำเป็นแล้ว!
พวกผู้ใหญ่ที่เคยเป็นทหารเหล่านั้นมีประสบการณ์มากจริง แต่ถ้าต้องวิ่งวุ่นบนดาดฟ้าเรือ ขนย้ายลังอวน จะไปสู้หนุ่ม ๆ กลุ่มนี้ที่พลังเหลือเฟือได้อย่างไร?
ที่สำคัญกว่านั้นคือ พอขึ้นเรือมา หนุ่ม ๆ เหล่านี้ก็จับกลุ่มกันเองโดยอัตโนมัติ แบ่งกันเติมเต็มหน้าที่ในแต่ละตำแหน่ง ทั้งยังหยอกล้อกันช่วยผ่อนคลายบรรยากาศได้อย่างเป็นธรรมชาติ ความสามัคคีของทีมนี้เหมือนสายพิณที่ตึงแน่นและทรงพลัง ทั้งยังบรรเลงท่วงทำนองที่กลมกลืนกันได้อย่างมั่นคง