ตั้งใจแค่หาปลาแบบชิลๆ แต่ทำไมจับบลูฟินได้เต็มท้องเรือ?

ตอนที่ 34 แรงๆ แบบนี้ ใช่แล้ว!

6 นาที· 1.4K คำ

อีกอย่าง ถ้าตกปลาอื่นติดมาสักสองสามตัวด้วย ก็ดีไม่ใช่เหรอ?

อย่างปลาเก๋าเขียวตัวนี้ ขายง่าย ๆ ก็ได้สี่ห้าร้อยหยวน ใครจะรังเกียจเงินที่ได้มาง่าย ๆ กันล่ะ?

เขาปลดเบ็ดออกอย่างคล่องแคล่ว ปลาเก๋าเขียวตัวนั้นก็ไถลลงช่องน้ำหมุนเวียนดัง “เปาะ” น้ำกระเซ็นขึ้นมาไม่มากนัก

จากนั้นเขาก็เปลี่ยนเหยื่ออย่างรวดเร็ว เหวี่ยงเบ็ดออกไปอีกครั้ง แล้วนั่งรอต่อ

……

เป็นอย่างนี้ เขาเหวี่ยงเบ็ดต่อเนื่องไปกว่ายี่สิบครั้ง แต่ก็ยังไม่เห็นแม้แต่เงาของปลาเก๋ายักษ์

อย่างไรก็ตาม มีปลาเก๋าพันธุ์อื่นติดเบ็ดมาหลายตัว แต่ละตัวก็ไม่เล็ก เอาไปขายก็น่าจะได้ราคาดี

เย่หยางนั่งอยู่ข้างเรือ กัดขนมปังไปคำหนึ่ง แล้วจิบชาเย็นอีกอึก สีหน้าไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย

เวลาค่อย ๆ ผ่านไป ดวงอาทิตย์เริ่มคล้อยไปทางทิศตะวันตก ลมทะเลก็อุ่นขึ้นเล็กน้อย

เหวี่ยงเบ็ดครั้งที่ยี่สิบแปดออกไปได้ไม่ถึงสองนาที จู่ ๆ มือที่กำคันเบ็ดอยู่ก็รู้สึกถึงแรงดึงอันหนักหน่วง

ปลายคันเบ็ดโค้งวูบลงจนตึงเป็นเส้นตรง สายเบ็ดสั่นส่งเสียง “หึ่ง ๆ”!

เขากระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที เกือบจะกระโดดพรวดจากเก้าอี้

“ว้าว!”

“แรงขนาดนี้……”

“ต้องเป็นมันแน่ ๆ!”

เขาเงยหน้าหัวเราะเสียงดัง เสียงหัวเราะร่าเริงลอยไปกับลมทะเล กระจายไปท่ามกลางเกลียวคลื่น

เวลาที่เฝ้ารอช่างยาวนานเสียจนเหมือนหญ้าจะขึ้นเต็มคออยู่แล้ว

ในตะกร้าใส่ปลาเต็มไปด้วยปลายี่สิบเจ็ดตัว แต่ละตัวดิ้นกระโดดไปมา เกล็ดเป็นประกายระยิบระยับใต้แสงแดด

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป