ร่างของซูม่านแข็งทื่อไปชั่วขณะ เธอเงยหน้าขึ้นจากอกเขา ดวงตาเบิกกว้างจนกลมโต ในรูม่านตาสะท้อนใบหน้าของเขา และแสงดาวที่โปรยปรายเต็มฟ้านอกหน้าต่าง
“คุณเห็นชัดแล้วเหรอ?” เสียงของเธอสั่นเล็กน้อย
“เห็นชัดแล้ว” ลู่เซียวก้มมองดวงตาของเธอ รายละเอียดทั้งหมดในคืนฝนตกคืนนั้นพลันแจ่มชัดขึ้นมาอย่างน่าประหลาด
ชั่วขณะก่อนที่เขาจะถูกชนกระเด็น แสงไฟหน้ารถส่องให้เห็นใบหน้าตื่นตระหนกอยู่หลังบังลม
สวยจริง ๆ คิ้วเรียวสวยสองข้างขมวดเข้าหากัน ดวงตาคู่งามเต็มไปด้วยความหวาดกลัวจากการก่อเรื่องใหญ่ ดูน่าสงสารและหวาดกลัวยิ่งกว่าเขาซึ่งเป็นผู้เคราะห์ร้ายเสียอีก
ตอนนั้นสติของเขาพร่าเลือนไปแล้ว แต่ก่อนจะล้มลง ความคิดเหลวไหลอย่างหนึ่งก็แวบผ่านเข้ามาในหัว
คนคนนี้ ฉันต้องเกาะติดไว้ให้ได้
ซูม่านจ้องเขาอย่างไม่อยากเชื่อ หัวของเธออื้ออึงขึ้นมาทันที
เธอหมุนตัวกลับอย่างฉับพลัน มือทั้งสองข้างบีบแก้มหล่อเหลาไร้ที่ติของชายหนุ่ม ปลายจมูกแทบจะชนกัน หางตาแดงระเรื่อด้วยความอับอายปนโมโห
“งั้นตอนนั้นคุณก็ตั้งใจใช่ไหม?!” ซูม่านกัดฟันพูดทีละคำ
ลู่เซียวไม่ได้ปฏิเสธ ปล่อยให้เธอบีบแก้มตัวเอง มุมหางตาโค้งขึ้นเล็กน้อย
“คุณคิดว่าผมเป็นคนที่คุณเก็บกลับมา จริง ๆ แล้วไม่ใช่หรอก”
“ผมต่างหากที่เกาะติดคุณ”
“เกาะติดตั้งแต่แรกเห็นเลย”
“อุบัติเหตุรถชนครั้งนั้น เป็นโชคดีที่สุดที่ผมเคยเจอมาในชีวิต”
--
【ค่าความรักสะสมของโลกนี้ 8 ล้าน ค่าความรักรวม 12.5 ล้าน โฮสต์ต้องการสุ่มของขวัญพิเศษชิ้นใหม่หรือไม่ หรือจะแลกเป็นสิ่งของก็ได้】