อีกไม่กี่วันก็จะถึงวันเกิดของหลินหว่านแล้ว เธอจงใจส่งบัตรเชิญให้ซูม่าน แถมยังบอกว่าจะหาหนุ่มหล่อรวยให้เธอรู้จักในงานด้วย
วันเกิดมาถึง เหล่าทายาทหนุ่มสาวจากตระกูลมีหน้ามีตาแทบทุกคนต่างมาร่วมงาน
คนในแวดวงไฮโซของเมืองหลวงต่างรู้ดีว่า งานวันเกิดคืนนี้ หากจะพูดให้ถูก ไม่ได้จัดขึ้นเพื่อฉลองวันเกิดให้คุณหนูใหญ่หลินหว่านแห่งตระกูลหลินเท่านั้น แต่ยังเป็นโอกาสให้ทุกคนได้จับตาดูท่าทีของตระกูลเสิ่นด้วย
หลายปีมานี้ธุรกิจของตระกูลหลินไม่โดดเด่นนัก หากเทียบฐานะในแวดวงแล้วก็จัดอยู่ในระดับสาม
แต่แม่ของหลินหว่านเคยช่วยชีวิตผู้สืบทอดตระกูลเสิ่นเอาไว้ ว่ากันว่าตอนนั้นเธอเสี่ยงอันตรายปกป้องเสิ่นจือสิงซึ่งยังเด็ก ส่วนตัวเองก็ได้รับบาดเจ็บเรื้อรัง
เพราะบุญคุณครั้งนั้น ตระกูลเสิ่นจึงคอยดูแลตระกูลหลินเป็นพิเศษมาโดยตลอด แถมยังมอบโครงการให้ไม่น้อย
ราวสิบนาทีต่อมา บริเวณประตูห้องจัดเลี้ยงพลันเงียบลงชั่วขณะ
เสิ่นจือสิงกำลังก้าวเข้ามาจากทางเข้าห้องจัดเลี้ยง
เขามีรัศมีของผู้มีอำนาจติดตัวมาแต่กำเนิด
เพียงยืนอยู่ตรงนั้น ก็ทำให้ยากจะละสายตาจากเขา
เมื่อเขามาถึง งานวันเกิดในคืนนี้จึงนับว่ามีระดับสมฐานะอย่างแท้จริง
หลินหว่านรีบเข้าไปต้อนรับแทบจะทันที รอยยิ้มบนใบหน้าเป็นองศาที่เธอฝึกฝนมาอย่างตั้งใจ ทั้งสำรวมและแฝงความยินดีที่ซ่อนไว้ไม่มิด
“จือสิง คุณมาแล้ว”
เสิ่นจือสิงพยักหน้าเล็กน้อย ก่อนส่งกล่องของขวัญที่แม่เตรียมไว้ให้ น้ำเสียงเรียบเฉยตามเคย “สุขสันต์วันเกิด”
คำพูดเรียบง่ายเพียงสี่คำ แต่คนรอบข้างที่เงี่ยหูฟังอยู่หลายคนกลับแลกเปลี่ยนสายตาเปี่ยมความนัยกันไปมา
หลินหว่านรับของขวัญมา แก้มแต้มสีแดงระเรื่อ
เธอไม่ได้รีบแกะกล่อง เพียงก้มหน้ากอดกล่องของขวัญ ยืนเขินอายอยู่ข้างเสิ่นจือสิง
เหล่าเพื่อนสนิทที่เรียกกันเองในแวดวงของหลินหว่านพากันเข้ามารุมเอาใจเธอทันที