เมื่อได้ยินว่าเพลงด้านนอกดำเนินมาถึงช่วงท้าย ซูม่านก็สัมผัสได้อย่างว่องไวว่าไฟกำลังจะสว่างขึ้นในไม่ช้า
เธอกลัวว่าจะถูกใครจับได้คาหนังคาเขา จึงรีบออกแรงสุดกำลัง เบี่ยงหน้าไปด้านข้างอย่างสุดชีวิต ในที่สุดก็หลุดพ้นจากการกักขังริมฝีปากของชายหนุ่มมาได้อย่างทุลักทุเล
เธอเอียงศีรษะพิงอกเสิ่นจือสิง หอบหายใจสูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปเฮือกใหญ่ พลางบ่นด่ารุ่นพี่จอมเจ้าเล่ห์คนนี้ในใจตั้งแต่หัวจรดเท้า
พระเอกหมกตัวอยู่แต่ในห้องทดลองทุกวัน แล้วไปฝึกปอดให้มีความจุเหนือมนุษย์แบบนี้มาตั้งแต่เมื่อไรกันนะ?
วัน ๆ เอาแต่จูบ จูบตั้งแต่ในห้องทดลองมาจนถึงงานวันเกิดคนอื่น พระเอกนี่ต้องมีอาการคลั่งจูบแน่ ๆ
เมื่อรู้สึกว่ามือใหญ่ที่เอวไม่ยอมแพ้ ยิ่งโอบรัดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ขนตายาวของซูม่านก็สั่นระริก เธอกลัวเหลือเกินว่าเขาจะไม่สนใจสถานที่แล้วจูบเธออีกครั้ง
รุ่นพี่หลินคะ ขออย่าให้คำอธิษฐานของคุณเป็นการได้คบกับรุ่นพี่เลยนะ ไม่อย่างนั้นคุณคงน่าสงสารมากแน่ ๆ～
เพราะในเวลานี้ เทพบุตรผู้รักสันโดษที่คุณเฝ้าคิดถึง ต่อให้อยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ในหัวของเขาก็มีแต่ความคิดอยากกลืนฉันลงท้องเท่านั้น
ซูม่านคิดฟุ้งซ่านไปเรื่อยเปื่อยในใจ ทว่าภายนอกยังคงรักษาท่าทางกระต่ายน้อยแสนบริสุทธิ์ที่ถูกจูบจนขาดอากาศหายใจ ดวงตาแดงก่ำเอาไว้ ถึงขั้นส่งเสียงครางงึมงำแผ่วเบาอยู่ในอ้อมแขนของเสิ่นจือสิง ราวกับจะปกปิดความจริงที่เกิดขึ้น
การเคลื่อนไหวของชายหนุ่มชะงักไปเล็กน้อย เขายกมือขึ้นประคองข้างแก้มเธอ ก่อนก้มหน้าลงเล็กน้อย จรดหน้าผากกับหน้าผากของเธอ ดวงตาดำสนิทยังคงมีความปรารถนาเข้มข้นจนน่าหวาดหวั่นหลงเหลืออยู่