หลังจากวันนั้นที่เสิ่นจือสิงพาซูม่านจากไป หลินหว่านก็ดื่มไวน์แดงไปทั้งขวด เธออยากเมาให้หมดสติ จะได้ไม่ต้องคิดถึงทุกคำที่เสิ่นจือสิงพูด
พอตื่นขึ้นมาในวันถัดไป เธอก็ได้รับข้อความมากมาย ทั้งลิงก์กระทู้ในเว็บบอร์ด และภาพหน้าจอจากหน้าโมเมนต์ของเสิ่นจือสิง
หลินหว่านแทบไม่อยากเชื่อ เธอขยายภาพแล้วเพ่งดูอย่างละเอียด
มือของเสิ่นจือสิงเป็นสิ่งที่เธอคุ้นเคยดี ตั้งแต่เนิ่นนานมาแล้ว เธอเคยจินตนาการอยู่เสมอว่าการถูกมือนั้นจับไว้จะรู้สึกอย่างไร
ตอนนี้เธอรู้แล้ว
มือในภาพกำลังกุมมือของผู้หญิงอีกคนไว้อย่างอ่อนโยน ในแบบที่เธอไม่เคยเห็นมาก่อน
มือที่ถือแก้วน้ำของเธอเริ่มสั่น น้ำหกลงพื้นไปทั้งแก้วแต่เธอกลับไม่ทันสังเกต
จากนั้นเธอก็แทบจะถลาไปที่โต๊ะ เปิดคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ก แล้วพิมพ์ที่อยู่เว็บบอร์ดของมหาวิทยาลัยด้วยนิ้วมือสั่นเทา ก่อนจะเห็นกระทู้ที่มีคนเข้ามาตอบหลายร้อยข้อความแล้ว
ในภาพ เสิ่นจือสิงกดนักศึกษาใหม่คนนั้นไว้กับประตูรถแล้วจูบเธอ
ร่างของเขาโน้มเข้าไป มือข้างหนึ่งกุมท้ายทอยเธอไว้ ท่วงท่าดุดันและแสดงความเป็นเจ้าของอย่างที่หลินหว่านไม่เคยเห็นมาก่อน
นักศึกษาใหม่คนนั้นเผยให้เห็นใบหน้าเพียงครึ่งซีก แต่แค่เสี้ยวหน้าด้านข้างก็เห็นได้ชัดว่าเธอสวยโดดเด่นเพียงใด
หลินหว่านจ้องเสี้ยวหน้านั้นอยู่นาน
ตั้งแต่แรกเธอไม่เคยคิดเลยว่าคนที่จะแย่งเสิ่นจือสิงไปจะเป็นคนนี้
แต่กลับเป็นเธอจริง ๆ
จากนั้นหลินหว่านก็เลื่อนลงไปอ่านความคิดเห็น
พบว่ามีแต่คนชื่นชมหน้าตาของซูม่าน
มือที่จับเมาส์ของหลินหว่านสั่นอย่างรุนแรง
เธอเลื่อนลงไปอย่างบ้าคลั่ง อยากเจอความคิดเห็นสักข้อความที่เข้าข้างเธอก็ยังดี
เธอไล่ตามเสิ่นจือสิงมาหลายปี ลงรูปคู่กับเขาในโมเมนต์ตั้งมากมาย บอกทุกคนว่าตระกูลทั้งสองสนิทสนมกันมาหลายชั่วอายุคน ผู้ใหญ่ก็มีความเข้าใจกันอยู่แล้ว เธอแต่งตัวอย่างพิถีพิถันเพื่อบังเอิญพบเขาในทุกงานที่มีเสิ่นจือสิงอยู่
แม่ของเสิ่นชอบเธอมาก ทุกครั้งที่พบกันก็มักจับมือเธอแล้วพูดว่า หว่านหว่านเป็นเด็กดี
ทำไมผลถึงออกมาเป็นแบบนี้?
แล้วเธอก็เลื่อนไปเจอความคิดเห็นนั้น