สัตว์ประหลาดเกล็ดดำลดกรงเล็บแหลมลง ขาหน้าขูดพื้นจนเกิดรอยสีขาวสองทาง
มันไม่สนใจเสียงร้องไห้ใต้ชั้นวางอาหารอีกต่อไป ในดวงตาตั้งสีแดงฉานเหลือเพียงคนที่กล้าโจมตีมัน
โคล่าที่ระเบิดกระจายไหลลงมาตามหนามกระดูก กลิ่นหวานเลี่ยนไม่อาจกลบกลิ่นคาวสาบบนตัวมันได้ สัตว์ประหลาดสะบัดหัว กระป๋องอะลูมิเนียมครึ่งใบหล่นออกมาจากซอกเกล็ด ก่อนถูกเหยียบแบนติดพื้น
อวิ๋นเทียนยกมือ ส่งสัญญาณให้ลุงเฉินถอยออกไป
ลุงเฉินชะงักไปครู่หนึ่งกว่าจะเข้าใจ เขาเอี้ยวตัว อุ้มหนิวนิวไว้ในอ้อมแขน แล้วพยายามย่อตัวหลบหลังรถสามล้อ ก่อนค่อย ๆ ย่องหนีไปอย่างเงียบเชียบ
เสียงคำรามต่ำดังมาจากลำคอของสัตว์ประหลาด
ห่างออกไปหลายสิบเมตร สตรีมเมอร์สาวลุกขึ้นยืนอีกครั้ง เสียงกรีดร้องมาตลอดทางเมื่อครู่ทำให้ยอดคนดูในห้องไลฟ์พุ่งขึ้นหลายเท่า พอเห็นว่าสัตว์ประหลาดถูกเบนความสนใจไปแล้ว เธอก็ยังตัดใจปิดไลฟ์ไม่ลง จึงรวบรวมความกล้าแอบถ่ายอยู่ไกล ๆ
คนในห้องไลฟ์ที่เดิมกำลังเถียงกันว่าเป็นบทหรือไม่ ต่างเงียบไปชั่วขณะ
【เดี๋ยวนะ คนนี้ดูคุ้น ๆ ยังไงชอบกล?】
【หลี่ซินหนานเหรอ?】
นี่คือฟังก์ชันของม่านฉาก
ตอนเข้าไปในม่านฉากครั้งแรก อวิ๋นเทียนทดลองกับพื้นที่ว่างเปล่าอยู่สิบกว่าครั้ง รูปลักษณ์จำแลงปรับความสูง หน้าตา เสียง และเสื้อผ้าได้ แต่เสกพลังต่อสู้เพิ่มขึ้นมาเองไม่ได้ ในเมื่อได้รับเกราะเหยียนหลงมาแล้ว เขาก็ย่อมสร้างตัวตนของหลี่ซินหนานขึ้นมา
ในเมื่อจะให้เกราะเหยียนหลงปรากฏในโลกจริง ก็ต้องให้ผู้คนได้เห็นร่างที่สมบูรณ์แบบที่สุด
แบบนี้ถึงจะสนุก ถึงจะมีเรื่องให้ตื่นเต้น
เพื่อการนี้ เขาฝึกท่าทางจากต้นฉบับมาแล้ว
อวิ๋นเทียนพลิกมือขวาไปด้านข้าง
แสงสีขาวรวมตัวกันบนฝ่ามือ ก่อเป็นอุปกรณ์เรียกเกราะสีเงินสลับแดง เปลือกโลหะสะท้อนแสงไฟจากตลาดกลางคืน
ผู้คนที่หลบอยู่ในร้านค้าห่างออกไปก็มองเห็นภาพนี้เช่นกัน บางคนชูโทรศัพท์ขึ้นสูงกว่าเดิม บางคนตะโกนผ่านกระจก แต่ไม่มีใครฟังออกว่าตะโกนว่าอะไร
ผู้ชมหน้าจอไม่รู้ว่าชายหนุ่มคนนี้เป็นใคร แต่มีบางคนจำของชิ้นนั้นได้
【เดี๋ยวก่อน ไอ้ที่อยู่ในมือเขานั่นมัน...?】
【อุปกรณ์เรียกเกราะเหยียนหลง?!】
【เอาจริงดิพวก สัตว์ประหลาดก็มีจริง แล้วเหล่านักรบเกราะก็มีจริงด้วยเหรอ?】
สัตว์ประหลาดเกล็ดดำย่อตัวต่ำลง
อวิ๋นเทียนล็อกอุปกรณ์เรียกเกราะเข้ากับข้อมือซ้าย
กริ๊ก
ตัวล็อกปิดสนิท
ระหว่างนิ้วสองนิ้วของมือขวามีแผ่นผลึกสีแดงเข้มปรากฏขึ้น ลายมังกรวูบผ่านผิวผลึก ก่อนเขาจะดันมันเข้าไปในร่องด้านข้างของอุปกรณ์เรียกเกราะ
ผลึกตรงกลางสว่างวาบ แสงสีแดงระเบิดออกจากข้อมือ ก่อเป็นภาพเลือนรางของตราเผ่ามังกรเพลิง
วินาทีถัดมา ขาหลังอันทรงพลังของสัตว์ประหลาดถีบพื้นกระเบื้องจนแตก ร่างมหึมาพุ่งชนโต๊ะเก้าอี้ที่ขวางทาง แล้วทะยานตรงใส่อวิ๋นเทียน
เขายืนทรงตัวมั่น กางแขนทั้งสองข้างออก
ตอนเด็ก ๆ เขาเคยฝึกท่าชุดนี้หน้าทีวีนับครั้งไม่ถ้วน ตอนนั้นสิ่งที่สวมอยู่บนข้อมือเป็นเพียงของเล่นพลาสติก ไม่ว่าเด็กในกระจกจะตะโกนด้วยความตั้งใจแค่ไหน ก็ไม่มีทางได้เห็นเปลวไฟจริง ๆ
ตอนนี้ น้ำหนักของอุปกรณ์เรียกเกราะกดอยู่บนกระดูกข้อมือ
สัตว์ประหลาดอยู่ห่างจากเขาเพียง 10 เมตร
ครั้งนี้เขาไม่จำเป็นต้องคิดบทพูดสด เพราะมีประโยคหนึ่งที่ควรดังก้องขึ้นมาในวินาทีนี้อยู่แล้ว
“เกราะเหยียนหลง—”
อวิ๋นเทียนวาดมือทั้งสองผ่านด้านหน้า ก่อนใช้ฝ่ามือขวากดลงที่เอว
โครงร่างของเข็มขัดเฉียนคุนก่อรูปเป็นของจริงท่ามกลางแสงสีแดง ลายมังกรตรงกลางส่องสว่างขึ้นทีละส่วน
ห้าเมตร
“รวมร่าง!”
เสาแสงสีเพลิงตกลงมาจากความว่างเปล่า
ชุดชั้นในสีดำคลุมผิวกาย เกราะสีแดงเข้มประกบเข้าหากันอย่างรวดเร็วจากแขนขาสู่ลำตัว สนับข้อมือ เกราะแขน เกราะไหล่ เกราะอก เสียงโลหะกระทบกันดังต่อเนื่องเป็นจังหวะ หมวกเกราะปิดเข้าหากันจากสองด้าน แผ่นปิดหน้าลดลง ก่อนเลนส์ตาสีน้ำเงินจะสว่างวาบ
“เกราะ รวมร่าง!”
กรงเล็บหน้าของสัตว์ประหลาดเกล็ดดำฟาดเข้ามาพร้อมกัน
ปัง!
กรงเล็บแหลมยังไม่ทันแตะตัวอวิ๋นเทียน ร่างของมันก็ถูกกระแทกกระเด็น ไถลถอยหลังไปครึ่งเมตรกว่าจะหยุดได้
เปลวไฟแผ่จากเกราะสีแดงเข้มไปด้านหลัง คลื่นความร้อนพัดกระดาษห่อน้ำมันกับถุงพลาสติกบนพื้นให้ปลิวขึ้นพร้อมกัน สตรีมเมอร์ที่หลบอยู่หลังรถบรรทุกอ้าปากค้าง คอมเมนต์ที่เมื่อไม่กี่วินาทีก่อนยังเถียงกันเรื่องบทกับเทคนิคพิเศษว่างเปล่าไปชั่วขณะ ก่อนจะระเบิดขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
【เชี่ยเอ๊ย!!!!】
【รวมร่างจริงด้วยเหรอ?!】
【ยี่สิบปีแล้วโว้ย ในที่สุดฉันก็ได้เห็นของจริงสักที!!!】
【สัตว์ประหลาด: เดี๋ยวนะพวก นายแปลงร่างได้จริงเหรอ? เมื่อกี้เห็นยืนโพสท่าตั้งนาน นึกว่าทำอะไรอยู่】
【เฟรมอมตะตอนแปลงร่างสินะ กรงเล็บยังโดนดีดกลับไปเลย】
【ใครเคยถืออุปกรณ์เรียกเกราะของเล่นพลาสติกแล้วตะโกนว่ารวมร่างตอนเด็ก ๆ ลุกขึ้นมาเลย!】
【ลุกแล้ว แม่บอกให้ฉันไสหัวออกไป】
【เดี๋ยวนะ... ถ้าเหยียนหลงเซี่ยเป็นของจริง แล้วอีกสี่คนล่ะ?】
【พูดจริงนะ ชุดแปลงร่างของเหยียนหลงเท่ที่สุดในบรรดาห้าชุดหรือเปล่า?】
【จงร่วมยินดี! เขาคือเกราะมังกรเพลิงแห่งธาตุไฟ หนึ่งในห้าธาตุ เสาหลักแห่งแสงและเงาจากโลกสว่าง! และนี่คือวินาทีที่เขาถือกำเนิด!】
เมื่อเหลือบเห็นว่าสองปู่หลานออกจากเขตอันตรายแล้ว ไหล่ที่เกร็งแน่นของอวิ๋นเทียนจึงผ่อนคลายลงเล็กน้อย
ตอนนี้ ตรงหน้าเขาเหลือเพียงสัตว์ประหลาดตัวนี้
จะไม่มีใครต่อว่าเขาว่าปกป้องอะไรไว้ไม่ได้อีกแล้ว
อวิ๋นเทียนเงยหน้าขึ้น
ผ่านเลนส์ตาสีฟ้าอ่อน เขามองเห็นเป็นครั้งแรกว่าเส้นเลือดสีเขียวคล้ำกำลังไหลเวียนอยู่ระหว่างเกล็ดบนกรงเล็บของสัตว์ประหลาด