“สมกับเป็นเยวี่ยเยวี่ยจริง ๆ ภารกิจโลกที่แล้วสำเร็จลุล่วงอย่างงดงาม!”
ทันทีที่กลับมาถึงพื้นที่ระบบ คำชมด้วยความยินดีของค้อนเหล็กก็ลอยเข้าหา
ม่านเยวี่ยเลิกคิ้ว ยิ้มบาง ๆ ก่อนหยอกว่า
“แปลว่าก่อนหน้านี้เธอน่าจะเตรียมภารกิจแบบนี้ให้ฉันตั้งนานแล้วสิ”
“เอ่อ... ภารกิจพวกนี้ไม่ใช่ว่าระบบตัวเล็ก ๆ อย่างฉันจะตัดสินใจเองได้นี่นา”
ได้ยินเสียงตัดพ้อของค้อนเหล็กแล้วม่านเยวี่ยก็ขนลุก เธอโบกมือพลางเอ่ย
“พอแล้ว ๆ เริ่มโลกถัดไปเถอะ”
เธออดใจรอดู “ตัวท็อป” ในโลกหน้าไม่ไหวแล้ว
“ได้เลย!”
แสงสีขาววาบขึ้น ม่านเยวี่ยก็มาอยู่ในโลกภารกิจขนาดเล็กแห่งถัดไป
แต่ยังไม่ทันได้จัดการรับเนื้อเรื่องของโลก ความเจ็บปวดทั่วร่างก็ทำให้เธอเกือบสบถออกมา
นี่มันอะไรกัน ส่งฉันมาที่ไหนเนี่ย?
เจ้าของร่างเดิมชื่อหนิงม่านเยวี่ย เป็นบุตรสาวของแม่ทัพในราชสำนัก ทั้งยังเป็นหลานสาวของฮองเฮาองค์ปัจจุบัน และเป็นลูกพี่ลูกน้องขององค์รัชทายาท
แต่เมื่อวันก่อน ตอนหนิงม่านเยวี่ยออกจากจวนไปเที่ยวเล่น กลับถูกลอบสังหารเข้า
ฝ่ายศัตรูมีจำนวนมากกว่า คนที่เธอพามาคุ้มกันล้วนเสียชีวิตหมด เธอหนีการไล่ล่าด้วยการควบม้าเพียงลำพัง แต่สุดท้ายก็ยังถูกทำร้ายจนตกลงไปก้นผา
เวลาที่ม่านเยวี่ยทะลุมิติเข้ามา ก็คือช่วงที่เจ้าของร่างเดิมเพิ่งตกลงไปก้นผาพอดี
“...ค้อนเหล็ก ส่งฉันมาดี ๆ หน่อยสิ!”
ค้อนเหล็กในพื้นที่ระบบ：【……】
【เยวี่ยเยวี่ย อย่าเพิ่งว่าเค้าสิ เค้าไม่ได้ตั้งใจส่งเธอมาตอนนี้สักหน่อย อีกเดี๋ยวคนที่เธอต้องพิชิตใจในโลกนี้ก็จะมาถึงแล้ว】
ได้ยินแบบนั้น ความขุ่นมัวในใจม่านเยวี่ยก็ลดลงไปบ้าง เธอนอนลงอย่างสบายใจ เริ่มทบทวนเนื้อเรื่องของโลกนี้