บัฟมันโหดเกินไป จนวิธาไม่รู้จะเริ่มติจากตรงไหนดี
|ท่านผู้ใช้ สืบเนื่องด้วยความพิเศษ ท่านสามารถลบ 'ผลลัพธ์ข้อสี่' ออกไปได้|
สายตาของวิธาเลื่อนไปยัง "ผลลัพธ์ข้อสี่"
|สี่. ไวรัสปลอม (ลบได้)|
|แม้อารยธรรมดังกล่าวจะยังไม่เคยเกิดการระบาดของ 'ไวรัสซอมบี้' แต่แนวคิดคล้ายกันได้แพร่กระจายไปทั่วผ่านงานวรรณกรรมและศิลปะแล้ว ง่ายต่อการถูกจับสังเกต|
|ผลลัพธ์: ระดับการระบุตัวตนไวรัส +100% ระดับความตื่นตระหนกของประชาชน +80%|
|ผลลัพธ์นี้ด้วยความพิเศษ สามารถเลือกลบได้|
มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อย
หากนับตั้งแต่ปี 1968 ที่งานวรรณกรรมซอมบี้เรื่องแรก 'คืนแห่งคนเป็นตาย' ถือกำเนิดขึ้น มนุษยชาติจินตนาการถึงซอมบี้มาร่วมเกือบครึ่งศตวรรษแล้ว
หากวันหนึ่ง 'ไวรัสซอมบี้' มาถึงเข้าจริง ๆ จะนับว่าเป็นการเล่นใหญ่เกินตัวจนต้องรับผลร้ายหรือไม่?
"เก็บไว้"
|รับทราบ กำลังโหลดสสารคาลให้ท่าน...|
พูดจบ ภาพตรงหน้าก็เริ่มเปลี่ยนไป วิสัยทัศน์ถูกดึงเข้าไปสู่โลกจุลินทรีย์
และสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขา คือสสารมีชีวิตที่ถูกเรียกว่า "สสารคาล" ดูเผิน ๆ ก็แค่ก้อนเมือกไร้ความหมาย
|'สสารคาล' เก็บมาจากคาล-||| โครงสร้างมีชีวิตพิเศษบนดาว|
|โครงสร้างนี้สามารถเลียนแบบสิ่งมีชีวิตคาร์บอนเป็นส่วนใหญ่ และดำเนินกิจกรรมตามปกติได้|
|เพื่อป้องกันไม่ให้สิ่งมีชีวิตพื้นเมืองบนดาวเคราะห์ล่วงรู้ถึงการมีอยู่ของสสารประเภทนี้ 'สสารคาล' จะเลียนแบบสิ่งมีชีวิตดั้งเดิมบนดาวเพื่อดำเนินกิจกรรม|
|โปรดเลือก|
ตรงหน้าก็ปรากฏจุลินทรีย์หลากหลายชนิด
มีแบคทีเรียที่กระจายตัวอยู่ทั่วทุกมุมโลก ไวรัสที่พบได้ทุกหนแห่ง ตลอดจนเชื้อรา และปรสิตทำนองนั้น
วิธาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เลือก "ไวรัส" โดยไม่ลังเล
ล้อเล่นแล้ว ไวรัสซอมบี้ไม่เลือกไวรัส จะเลือกอะไร?
อีกอย่าง ความรู้ที่บรรจุอยู่ในสมองอัจฉริยะระดับเหนือมนุษย์นั่นก็บอกเขาว่า ไวรัสคือพาหะที่ดีที่สุด
แบคทีเรียนั้นพบเห็นได้ทั่วไปเหลือเกิน ในประวัติศาสตร์แทบทุกสองสามร้อยปีจะเกิดโรคระบาดใหญ่สักครั้ง มนุษย์จึงค่อนข้างคุ้นเคยกับพวกมัน
ถึงแม้จะพากันโหมกระแส 'ซูเปอร์แบคทีเรียดื้อยา' หรือแบคทีเรียเหนือมนุษย์อะไรพวกนั้นอยู่ตลอด แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความเป็นความตาย แทบทุกคนจะลังเลสักนิดเมื่อต้องใช้ยาปฏิชีวนะราวกับเป็นลูกอม
เชื้อรา...
อุณหภูมิร่างกายมนุษย์สูงเกินไปนะหนู โตไม่ได้หรอก
ถ้าวิธาจะปั้นเชื้อราทนความร้อนสูงออกมาสักตัวจริง ๆ วงการชีววิทยาคงระดมกำลังมาโจมตีมันทั้งหมดแน่ ชนิดที่พลิกดูทีเดียวจนถึงบรรพบุรุษของมันเลย
หากถูกพบก่อนเวลา ภารกิจก็จะล้มเหลวทันที
ปรสิต... ก็แค่ตัวตลก
ไวรัสคือพาหะที่สมบูรณ์แบบที่สุด มันกลายพันธุ์ได้ตลอดเวลา วงการแพทย์ตามสืบไม่ทันหรอก
"เลือกไวรัส กำลังดำเนินขั้นตอนต่อไป"
|กำลังโหลด...|
พูดจบ ไวรัสมีชีวิตก้อนนั้นที่เหมือนก้อนโคลนตรงหน้าก็เปลี่ยนรูปร่างไปอย่างรวดเร็ว สุดท้ายกลายเป็นรูปลักษณ์ที่คุ้นเคย
ลูกบอลเล็กที่เสียบลำโพงไว้เต็มหัว
มองดูตัวการสำคัญที่ก่อกวนโลกเดิมมานานเกือบสามปี วิธารู้สึกว่ามันคือความคิดที่สุดยอด
|โปรดตั้งชื่อโครงการ|
"ไหน ๆ ก็เป็นไวรัสซอมบี้ จะตั้งชื่อว่า ทีไวรัส โซลานัม หรือแบล็กไลต์ไวรัสดีนะ..."
"ช่างเถอะ อันนี้เหมาะที่สุดแล้ว..."
"เนโครอา"
|ยืนยันการตั้งชื่อแล้ว กำลังโหลดแฟ้มวิจัย...|
|โครงการเนโครอา...|
|หมวดหมู่หัวข้อ: ชีววิทยา, อาวุธ|
|เป้าหมายโจมตี: สิ่งมีชีวิตคาร์บอน|
|ขอบเขตการโจมตี: ระดับดาวเคราะห์|
|ระดับการโจมตี: วิธีการทำลายอย่างอ่อน|
|ลำดับความสำคัญของโครงการ: A-3|
|โครงการวิจัยถูกสร้างขึ้นแล้ว กำลังจัดสรรทรัพยากรกำลังประมวลผล...|
ตามมาด้วยเสียงที่เหมือนกลไกของผู้ช่วยปัญญาประดิษฐ์ดังขึ้นข้างหู สิ่งก่อสร้างขนาดมหึมาตรงหน้าก็บิดตัว
บรรดาโหนดวิจัยที่เหมือนตึกระฟ้าส่องประกายระยิบระยับราวกับไฟนีออน 'สีน้ำเงิน' กับ 'สีเขียว' จำนวนมากที่เคยมีเปลี่ยนเป็นสีแดง
โครงการที่กำลังทำการวิจัยอยู่ถูกระงับอย่างเร่งด่วน หัวหน้าโครงการหลักลงจากตำแหน่ง ลากกายอ่อนล้าเดินจากไป
พวกเขาได้หยุดพักหนึ่งสัปดาห์มาตรฐาน หลังจากส่งมอบโครงการเสร็จ และติดต่อครอบครัวเรียบร้อยแล้ว จะนอนในแคปซูลจำศีล รอให้โครงการในอนาคตเริ่มต้นอีกครั้งจึงค่อยถูกปลุกขึ้นมาใหม่
นักวิจัยเดิมพากันเดินจากไปอย่างเป็นระเบียบเหมือนฝูงมด ส่วนผู้เชี่ยวชาญสาขาชีววิทยาก็ถูกสั่งให้เข้ามาเติมเต็มตำแหน่งว่างเหล่านั้น
โหนดเบตาของเขตวิจัยสามทั้งหมดกำลัง 'ถ่ายเลือดครั้งใหญ่' ในแบบที่มนุษย์ก่อนยุคอวกาศไม่อาจจินตนาการได้ เพื่อเตรียมพร้อมสำหรับโครงการต่อไป
วิธามองดูทุกอย่าง สายตาจับจ้องไปยังสิ่งเดียวที่ไม่ขยับเขยื้อน นั่นคือแกนกลางของที่นี่ ซูเปอร์คอมพิวเตอร์เครื่องนั้น
ร่างเดิมเป็นคนที่มีแต่เรื่องงานในหัว ดูเหมือนจะไม่เคยใส่ใจคอมพิวเตอร์ตรงหน้าเลยสักครั้ง
"คอมพิวเตอร์ มีชื่อหรือเปล่า?"
|ข้ามีชื่อว่า 'ศูนย์วิจัยปัญญาอัตโนมัติ' ท่านสามารถเรียกข้าว่า 'แอร์ค' ได้|
"ดีละ แอร์ค ตอนนี้เจ้ามีชื่อใหม่แล้ว"
"ก็คือ..."
"'ราชินีแดง'"
"รูปลักษณ์คือเด็กหญิงอายุแปดขวบ"
|...|
|ตั้งค่าเรียบร้อยแล้ว|
เสียงในหัวของวิธาก็เปลี่ยนไปตาม จากที่เคยมีสำเนียงเครื่องจักรชัดเจน กลายเป็นเสียงเด็กเล็กที่อ่อนเยาว์
วิธายิ้มน้อย ๆ
"แจ้งหัวหน้าส่วนต่าง ๆ มาพบฉัน"
|รับทราบ|
ช่วงเวลาที่เหลือ วิธาใช้เวลาพบปะกับหัวหน้าส่วนต่าง ๆ ที่รีบร้อนเดินทางมาอย่างไม่เร่งรีบ
สิ่งที่ต้องทำนั้นง่ายมาก ก็คือบอกให้พวกเขารู้ว่า
หากวิธาถูกยูเลียยัดขึ้นยานวิจัยไปสำรวจระยะไกล เขาก็จะลากพวกเขาไปด้วย
บรรดาหัวหน้าส่วนเหล่านี้แสดงความเคารพอย่างสูง แต่ก็แฝงความหวาดหวั่นที่เก็บไม่อยู่ ก้มหัวโค้งตัวแล้วเดินจากไป
เมื่อหน่วยคำนวณวิจัยต่าง ๆ พร้อมแล้ว วิธาก็กลับไปนั่งที่ตำแหน่งหลักของตน มองภาพโฮโลแกรมที่ค่อย ๆ ก่อตัวขึ้น
ภายใต้พลังประมวลผลอันน่าสะพรึงกลัวของราชินีแดง ตรงพื้นที่ว่างเหนือซูเปอร์คอมพิวเตอร์ก็ปรากฏ 'โลก' ขึ้นมาหนึ่งใบ
มันไม่ได้ใหญ่โตอะไร แต่เมฆที่ลอยเคลื่อนทุกก้อน ลำธารทุกสาย กระแสน้ำในมหาสมุทรทุกแนว ไม่ใช่ของประดับ หากเป็นการจำลองที่แม่นยำ
และเหนือ 'โลก' ใบนี้ ก็มี 'ตะปู' กลับหัวแขวนลอยอยู่ นั่นคือสถานีสังเกตการณ์ที่มุ่งเป้าไปยังอารยธรรมพื้นเมือง
|โครงการเนโครอาพร้อมแล้ว แบบจำลองทำงานอย่างมีเสถียรภาพ|
"ให้ฉันดูตัวอย่างไวรัสหน่อย อยากรู้ข้อมูลสำคัญของมัน"
|กำลังโหลด...|
|ไวรัสเนโครอา (ไวรัสซอมบี้)|
|ช่องทางแพร่เชื้อหลัก: แพร่ทางอากาศ แพร่ทางน้ำ ไม่มีพาหะกึ่งกลาง|
|คุณสมบัติหลัก:...|
|หนึ่ง. การกลืนเนื้อเยื่อเป็นเนื้อเดียวกัน|
|'เนโครอา' จะค่อย ๆ แพร่เชื้อสู่สิ่งมีชีวิต หลอมรวมพวกมันให้เป็นส่วนหนึ่งของตัวมันเอง รวมถึงระบบภูมิคุ้มกันด้วย|
|ผลลัพธ์: 'เนโครอา' มีแนวโน้มการแพร่เชื้อที่รุนแรงมาก|
|สอง. การฟื้นคืนชีพแบบไม่ใช้ออกซิเจน|
| 'เนโครอา' จะเปลี่ยนรูปแบบเมตาบอลิซึมของเซลล์พาหะ พร้อมกับสร้างระบบประสาทขึ้นใหม่ กระตุ้นให้ร่างกายเร่งอัตราเมตาบอลิซึม แล้วซ่อมแซมร่างกายของพาหะเสียใหม่|
|ผลลัพธ์: 'พวกมันลุกขึ้นยืนอีกครั้งแล้ว'|
|สาม. สสารคาล|
|สกัดจากสิ่งมีชีวิตพิเศษบน 'คาล-|||' มีความยืดหยุ่นสูงมาก สามารถปรับแต่งยีนเฉพาะทางได้|
|ผลลัพธ์: สามารถวิวัฒนาการเฉพาะทางได้|
|คำแนะนำ: หาก 'เนโครอา' ต้องการวิวัฒนาการต่อไป จำเป็นต้องแพร่เชื้อสู่เป้าหมายมากขึ้น และเก็บตัวอย่างยีนให้เพียงพอ|
วิธามองดูคำอธิบายของเนโครอาไปพลาง ดูรายงานการเก็บสสารคาลไปพลาง ก็ยิ่งเข้าใจความน่าสะพรึงของสิ่งนี้ลึกซึ้งขึ้นไปอีก
สิ่งนี้เคยแพร่เชื้อไปทั่วระบบนิเวศทั้งดวงดาวของคาล-||| มาแล้ว จนนักวิทยาศาสตร์ที่รับผิดชอบงานวิจัยตอนนั้นเข้าใจผิดคิดว่าเป็นดาวเคราะห์รังผึ้ง
"เอาละ ทีนี้เลือกจุดแพร่กระจายไวรัสเถอะ"
|โปรดเลือกจุดแพร่กระจายไวรัส|
วิธาครุ่นคิดเล็กน้อย ก็ได้คำตอบที่ดีที่สุดในหัว
"อนุทวีปเอเชียใต้"
ตามคำสั่งของวิธา 'ตะปู' ที่แขวนลอยคว่ำอยู่เหนือโลกก็เปล่งแสงสลัวราวกับวิญญาณ
วัตถุขนาดเท่ารถบรรทุกตกลงมาจากสถานีสังเกตการณ์ ร่วงลงสู่พื้นดินเป็นเส้นตรง
เทคโนโลยีพรางตัวที่ใช้กับมันไม่ได้ล้ำสมัยอะไร แต่ในโลกนี้ ตั้งแต่เครือข่ายเรดาร์ป้องกันภัยทางอากาศที่หนาแน่น ไปจนถึงกล้องโทรทรรศน์ในมือนักดาราศาสตร์สมัครเล่น ต่างก็ตรวจไม่พบมัน
แคปซูลแพร่กระจายเชื้อตัดเข้าจากท้องฟ้าเหนือมหาสมุทรแปซิฟิกใต้ ร่อนไปจนถึงเหนือน่านฟ้าอนุทวีปเอเชียใต้ แล้วจึงแยกตัวออกอย่างแม่นยำ
ซากที่เหลือของแคปซูลแพร่กระจายเชื้อถูกเผาทำลายด้วยสารเร่งปฏิกิริยาพิเศษจนหมดสิ้น
ส่วนละอองลอยที่บรรจุไวรัสก็กลายเป็นแกนกลั่นตัวในอากาศ จะตกลงสู่พื้นดินพร้อมกับฝนตกครั้งต่อไป...