เจียงหนานได้ยินว่าเป็นแฟนคลับของเธอ สีหน้าก็อ่อนโยนลงอีกเล็กน้อย
เธอพยักหน้า ยิ้มละมุน “ขอบคุณที่สนับสนุนนะ คุณเป็นเจ้าหน้าที่จัดงานเหรอ?”
ตลอดช่วงกลางวันวันนี้ เจียงหนานอยู่กับสตรีมเมอร์ที่มาร่วมงาน เธอมั่นใจว่าไม่เคยเห็นผู้ชายคนนี้มาก่อน ถ้าหนุ่มหล่อขนาดนี้เดินผ่านให้เห็นสักแวบ ไม่มีทางที่ใครจะมองข้าม
เจียงหนานจึงคิดว่าเขาคงไม่ใช่สตรีมเมอร์ที่มาร่วมงานครั้งนี้
หนุ่มหล่อที่นั่งอยู่ข้าง ๆ ยิ้มสว่างจนแสบตา เขาชี้ชุดสูทสีดำบนตัว “เปล่า ฉันมาทำงานพิเศษ”
ตอนนั้นเองเจียงหนานถึงสังเกตเห็นว่าเขาสวมเครื่องแบบเดียวกับพนักงานเสิร์ฟที่นี่
เพียงแต่หน้าตาและบุคลิกของเขาโดดเด่นเกินไป พอคนอื่นสวมก็ดูเป็นเครื่องแบบ แต่พออยู่บนตัวเขากลับเหมือนสูทหรูตัดพิเศษ
เจียงหนานเห็นพนักงานเสิร์ฟคนอื่น ๆ เดินวุ่นวายไปทั่วงานเลี้ยง จึงเตือนว่า
“นายต้องไปทำงานแล้วไม่ใช่เหรอ ทุกคนกำลังยุ่งกันอยู่”
หนุ่มหล่อแย้มยิ้มเจ้าเล่ห์นิด ๆ “ไม่เป็นไร คุยต่ออีกสองสามคำได้ คืนนี้พนักงานเสิร์ฟเยอะ เป็นโอกาสดีที่จะอู้เนียน ๆ”
ถ้อยคำคุ้นหูบางคำผุดขึ้นมาในหัวเจียงหนาน เธอมองคนตรงหน้าอย่างสงสัย ก่อนเอ่ยหยั่งเชิง “ราชาแอบอู้?”
รอยยิ้มของหนุ่มหล่อชะงักไปชั่วขณะ ก่อนเขาจะหัวเราะอย่างไม่อยากเชื่อ “ไม่นะ ทำไมโป๊ะแตกเร็วขนาดนี้ล่ะ ยังคิดจะแกล้งเธอสักหน่อย ให้ลองทายดูว่าฉันเป็นแฟนคลับคนไหนของเธอ”
เจียงหนานยกมือปิดปากหัวเราะ “นายเป็นตัวเองสุด ๆ สมกับคาแรกเตอร์เป๊ะขนาดนี้ ใครจะเดาไม่ออกล่ะ”
หนุ่มหล่อได้ยินแล้วก็ยิ้มขื่น “ทำงานมันไม่ง่ายเลยนะ เจียงหนานคนดัง ที่บ้านตัดเงินแล้ว ฉันก็เลยต้องไปรับจ้างไปทั่ว บางวันทำงานตั้งหลายอย่าง เหนื่อยแทบตาย เลยต้องแอบอู้บ้าง”