ด้วยนิสัยอ่อนโยนและรอบคอบเป็นปกติของเจียงหยวนหยวน เจียงหนานคิดว่าเธอคงต้องใช้เวลาคิดทบทวนอยู่นานกว่าจะตอบได้
ไม่คิดเลยว่าเจียงหยวนหยวนจะได้คำตอบอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงหนักแน่นเด็ดขาดเป็นพิเศษว่า “ฉันไม่ติดใจ”
ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยรู้เลยว่า ลู่ซือหยวนมีใจให้เธอตั้งแต่ครั้งแรกที่พบกัน
ลองสลับมุมมองดูสักหน่อย เธอก็เข้าใจได้ไม่ยากว่าตอนที่ตัวเองคบกับหวงเจียปิง ลู่ซือหยวนต้องเก็บความอ้างว้างและความทรมานไว้ในใจมากแค่ไหน
เมื่อเจียงหยวนหยวนรู้ว่าเขาเฝ้ารอเธอเงียบ ๆ มานานหลายปี หัวใจก็พลันปวดหนึบด้วยความสงสาร ดวงตาเริ่มร้อนผ่าว
“เขารอฉันมานานขนาดนี้แล้ว ฉันไม่อยากปล่อยให้เขาต้องรอต่อไปอีก”
เจียงหยวนหยวนเอ่ยเสียงเบา น้ำเสียงเปิดเผยตรงไปตรงมา “ฉันกับหวงเจียปิงจบกันไปนานแล้ว เรื่องของเรากลายเป็นอดีตไปแล้ว ฉันถามตัวเองได้เลยว่าไม่เคยติดค้างอะไรเขา ต่อให้วันหน้าบังเอิญเจอกัน ฉันก็ไม่มีอะไรต้องรู้สึกผิดหรือกังวล”
เจียงหนานมองท่าทีที่ไม่ลังเลของเธอ แล้วถามย้ำอีกครั้งว่า “พี่สาว คิดดีแล้วจริง ๆ เหรอ?”
เจียงหนานรู้สึกว่าลู่ซือหยวนเป็นคนดีมาก แต่ก็หวังว่าพี่สาวคนโตจะคิดให้รอบคอบก่อนตัดสินใจจริง ๆ กลัวว่าเธอจะใจอ่อนวู่วามไปชั่วขณะ แล้ววันหน้าต้องติดอยู่ตรงกลางเพราะความสัมพันธ์ทางเครือญาติ จะเดินหน้าก็ลำบาก จะถอยหลังก็ไม่ได้ มีแต่จะเพิ่มความกลุ้มใจเปล่า ๆ
เจียงหยวนหยวนพยักหน้าอย่างจริงจัง แววตาอ่อนโยนแต่หนักแน่น
“หนานหนาน ฉันคิดกระจ่างแล้ว ลู่ซือหยวนจริงใจกับฉันขนาดนี้ ฉันไม่อยากทำให้ความรู้สึกของเขาต้องสูญเปล่าอีก”
เจียงหนานหันไปมองพี่สาวที่อยู่ข้างกาย ใบหน้าและแววตาอ่อนโยน ในใจก็รู้คำตอบแล้วว่าเรื่องนี้คงลงเอยด้วยดี