เจียงหยวนหยวนกับเจียงลี่ลี่มาถึงอย่างรวดเร็ว
เจียงหยวนหยวนถนัดงานไร่งานสวนมาก ความเร็วในการเก็บข้าวโพดของเธอไม่ใช่ใครจะตามทันได้ง่าย ๆ
เธอทักทายเจียงหนานแล้วลงมือทำงานทันที เจียงหนานห้ามเท่าไรก็ห้ามไม่อยู่
เจียงหนานรู้ว่าพี่สาวทั้งสองเพิ่งเลิกงาน จึงตั้งใจบอกพวกเธอว่าไม่ต้องมา
เธอคำนวณไว้แล้วว่าแรงงานวันนี้เพียงพอ ไม่จำเป็นต้องให้พวกพี่สาวเลิกงานแล้วรีบมาช่วยจนทำงานต่อเนื่องไม่หยุดพัก
ใครจะคิดว่าทั้งคู่จะไม่ฟังคำเตือนแล้วมาจนได้
เจียงหนานปิดไมโครโฟน แล้วดึงพี่สาวคนรองมาคุย
“พี่รอง ไม่ได้บอกเหรอว่าไม่ต้องมา เพิ่งเลิกงานก็รีบมาช่วยแบบนี้ ร่างกายจะไหวได้ยังไง”
เจียงลี่ลี่ยิ้มพลางตบมือเธอเบา ๆ “จะไม่ไหวยังไง พวกเราอายุเท่าไรกันเอง เธอไปทำงานของเธอเถอะ ไม่ต้องห่วงฉัน เดี๋ยวฉันหางานทำเอง”
เห็นเจียงหนานยังไม่ขยับ เจียงลี่ลี่ก็เร่งอีกครั้ง
“รีบไปสิ ไปไลฟ์ได้แล้ว ฉันชอบฟังเธอไลฟ์จะตาย”
“ปกติงานยุ่งจนไม่มีเวลานั่งดู วันนี้ให้พี่ฟังสด ๆ สักครั้งแล้วกัน”
เจียงหนานรู้ว่าพูดห้ามพี่สาวทั้งสองไม่ได้ เธอมองใบหน้าของเจียงลี่ลี่ที่ยังดูอ่อนเยาว์ แต่กลับหม่นหมองไร้ชีวิตชีวาเพราะเหน็ดเหนื่อยมานาน แล้วรู้สึกปวดใจขึ้นมา
เธอเม้มปากก่อนพยักหน้า “ได้”
เธอสงสารพี่สาวทั้งสอง แต่ตอนนี้ยังช่วยอะไรพวกพี่ไม่ได้
สิ่งเดียวที่เธอทำได้ในตอนนี้ คือทำเรื่องของตัวเองให้ดี
เจียงหนานเปิดไมโครโฟนแล้วกลับไปนั่งหน้าจอ เสียงไพเราะกังวานปนกลิ่นหญ้าเขียวสดลอยไปทั่ว
“สวัสดีทุกคนในห้องไลฟ์ค่ะ ที่นี่คือห้องไลฟ์คัดสรรโดยเจียงหนาน ฉันเป็นสตรีมเมอร์เจียงหนานค่ะ”
“ตอนนี้เรากำลังไลฟ์กลางแจ้งกันอยู่ค่ะ พื้นที่สีเขียวเข้มด้านหลังฉันนี่แหละคือตัวเอกของวันนี้”
“ผืนสีเขียวเข้มแห่งนี้ให้กำเนิดข้าวโพดออร์แกนิกที่เติบโตอย่างแข็งแรงทุกฝัก ข้าวโพดทุกฝักเติบโตภายใต้มาตรฐานการเพาะปลูกแบบออร์แกนิกที่เข้มงวด เป็นผลผลิตจากธรรมชาติ ปลอดมลพิษ รสหวานหอม เนื้อนุ่มเหนียวค่ะ”
เจียงลี่ลี่ฟังน้องสาวไลฟ์ด้วยแววตาภาคภูมิใจ เธอชอบฟังน้องสาวไลฟ์จริง ๆ รู้สึกว่าดีกว่าสตรีมเมอร์ทุกคนที่เคยดูมาเสียอีก