ในความทรงจำของเจียงหนาน นับตั้งแต่มีการเปลี่ยนตัวหัวหน้าหมู่บ้าน หวังเหล่าไท่ก็แทบไม่ออกไปไหนอีกเลย
แต่ถ้าลองย้อนคิดดูให้ดี ความจริงแล้วหวังเหล่าไท่เริ่มถูกคนในหมู่บ้านค่อย ๆ ตีตัวออกห่างหลังจากเจียงหนานช่วยขายข้าวโพดให้พวกเขา
ตอนนั้นโจวเสี่ยน หลานชายของหวังเหล่าไท่ รับซื้อข้าวโพดในหมู่บ้านในราคาจินละ 7 หยวน ซึ่งถือว่าไม่เลวเลย เพราะบริษัทที่เคยรับซื้อผลผลิตจากหมู่บ้านโดยตรงปิดตัวลง ส่วนคนนอกก็กดราคาข้าวโพดออร์แกนิกของพวกเขา เหลือจินละ 5 หยวนเท่านั้น
หลานชายของหวังเหล่าไท่อย่างโจวเสี่ยนยอมรับซื้อในราคาจินละ 7 หยวน แม้จะจ่ายเงินให้ก่อนแค่ครึ่งเดียว แต่หลายคนก็ยังยินดีขาย
พวกป้าหลายคนที่ปกติชอบจับกลุ่มนินทากับหวังเหล่าไท่ พอได้ยินข่าวก็รีบเข้าหาเพื่อประจบเธอ ต่างรีบเอาข้าวโพดล็อตแรกของบ้านตัวเองไปขายให้โจวเสี่ยน หลานชายของเธอ กลัวว่าถ้าช้ากว่านี้แล้วจะไม่มีใครรับซื้อ
พอขายข้าวโพดเสร็จ พวกเธอก็แอบกระหยิ่มใจ คิดว่าตัวเองได้ประโยชน์มหาศาล ใครจะคิดว่าอีกไม่นานข้าวโพดในห้องไลฟ์ของเจียงหนานจะขายได้ถึงจินละ 15 หยวน แถมจ่ายเงินครบถ้วนทันที ไม่ต้องรอแม้แต่หยวนเดียว
คราวนี้พวกป้าหลายคนก็โมโหจนแทบกระอัก
ถึงต่อให้โจวเสี่ยนไม่รับซื้อข้าวโพดของพวกเธอ เจียงหนานก็ไม่ได้ช่วยขายให้พวกเธออยู่ดี แต่คนกลุ่มนี้ชอบฉวยประโยชน์เล็ก ๆ น้อย ๆ ไม่ยอมเสียเปรียบแม้แต่นิดเดียว พอเอามาเทียบกันแล้วจะทำใจให้สมดุลได้อย่างไร?
พอกลับถึงบ้าน แต่ละบ้านก็ทะเลาะกันจนวุ่นวายไปหมด ตั้งแต่นั้นมา พวกเธอเห็นหวังเหล่าไท่ทีไรก็รู้สึกอึดอัดใจ จึงไม่คิดจะไปหาและพูดคุยกับเธออีก ความสัมพันธ์ที่เคยไปมาหาสู่กันก็จืดจางลงอย่างสิ้นเชิง