คืนนี้มีสมาชิกใหม่เข้ามาพร้อมกันหลายคน แถมยังถามถึงของอย่างเดียวกันตั้งแต่เข้ามา ดูท่าจะมีคนแนะนำต่อกันมา
เจียงหนานจึงถามขึ้นมาว่าเป็นคนใจดีคนไหนช่วยโปรโมตให้เธอ
เถาเถาอูหลง: [พี่ชายคนหล่อที่มาส่งพัสดุให้พวกเราวันนี้ให้พวกเราลองชิมสตรอว์เบอร์รีอบแห้ง รสชาติเข้มข้นมาก อร่อยสุด ๆ]
ยิ้มรับสายลมวสันต์: [ใช่เลย พี่ชายเขาใจดีมาก วันนี้แบ่งให้พวกเราตั้งถุงใหญ่ ตอนกลางวันฉันกินไปแล้ว แต่พอตกกลางคืนก็ยังนึกถึงรสชาติของสตรอว์เบอร์รีอบแห้งอยู่เลย]
พอเจียงหนานเห็นคำว่าพี่ชายคนหล่อที่มาส่งพัสดุ ก็รู้ทันทีว่าเป็นใคร
เธอยิ้มแล้วหันไปทางหน้าจอ “ขอบคุณคำแนะนำจากเสี่ยวหานคนเก่งนะคะ”
หานเจิ้งกังที่อยู่หน้าจอหน้าแดงขึ้นมาอีกครั้ง
เขาสบถด่าตัวเองว่าไม่ได้เรื่อง แค่ดูไลฟ์ยังหน้าแดงได้
เจียงหนานอธิบายให้สมาชิกใหม่ฟัง
“คุณเถาเถา คุณเสี่ยวเซี่ยวคะ สตรอว์เบอร์รีฟรีซดรายขายหมดไปเมื่อคืนแล้วค่ะ ตอนนี้กำลังเติมสินค้า ล็อตใหม่จะมาถึงคืนมะรืนนี้นะคะ”
“ล็อตนี้มี 150 ถุง ฉันจะเริ่มไลฟ์ตอนสองทุ่ม ถ้าสมาชิกใหม่อยากได้ แนะนำให้เข้ามาแต่เนิ่น ๆ นะคะ สินค้าตัวนี้กำลังฮิต มาช้าอาจกดซื้อไม่ทันค่ะ”
ช่องแสดงความคิดเห็นในไลฟ์ของเจียงหนานคึกคักขึ้นมาทันที
โมโมสองหนึ่งสี่: [กองทัพแย่งซื้อมาอีกแล้ว ฉันรู้สึกว่าโอกาสที่ฉันจะกดซื้อทันยิ่งน้อยลงเรื่อย ๆ ขอบคุณนะ]
เจ้าชีชีจอมซุ่มซ่าม: [โห ความกดดันเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวเลย]
ปลาที่ปีนกำแพง: [ใครจะไม่เป็นแบบนั้นล่ะ มีใครสงสารฉันบ้างไหม ถ้าฉันทำผิด ก็ลงโทษฉันด้วยวิธีอื่นเถอะ อย่าทำให้ฉันอดกินสตรอว์เบอร์รีอบแห้งเลย]
แมวในตรอก: [สตรอว์เบอร์รีอบแห้ง สตรอว์เบอร์รีอบแห้ง สตรอว์เบอร์รีอบแห้ง...]
เจียงหนานมองแฟนเก่าที่กำลังคุยกันในช่องแสดงความคิดเห็นแล้วได้แต่ยิ้มอย่างจนใจ