วันนี้ในห้องไลฟ์มีสินค้าไม่มาก ของที่มีพร้อมส่งก็มีแค่สบู่ทำมือกับยาสีฟันฟันขาว
เพราะวันนี้มีสมาชิกใหม่เข้ามาในห้องไลฟ์ไม่น้อย เจียงหนานจึงแนะนำสินค้าสองอย่างนี้อีกรอบ
มีคนสั่งทั้งหมดสามสิบกว่ารายการ
เจียงหนานถือโอกาสบอกล่วงหน้าด้วยว่าพรุ่งนี้จะมีแอปเปิลกรอบ จากนั้นก็คุยเล่นอีกพักหนึ่งแล้วค่อยปิดไลฟ์
หลังปิดไลฟ์ เจียงหนานส่งข้อความหาหานเจิ้งกัง
เจียงหนาน:【ขอบคุณคุณหานที่ช่วยโปรโมตให้นะคะ (ส่งภาพชูกำปั้น) คุณโปรโมตที่ไหนเหรอคะ?】
วันนี้มีหน้าใหม่เข้ามาในห้องไลฟ์ไม่น้อย เจียงหนานเลยสงสัยขึ้นมา
หานเจิ้งกังกำลังจะส่งข้อความบอกเจียงหนานว่า พรุ่งนี้เช้าจะไปรับพัสดุ แต่ไม่คิดว่าเจียงหนานจะส่งข้อความมาก่อน
หานเจิ้งกังข่มความรู้สึกหวั่นไหวในใจ ก่อนตอบกลับไปว่า:
【คุณเจียง ไม่ต้องเรียกผมว่าคุณหานหรอกครับ เรียกเสี่ยวหานก็ได้】
【ทางตะวันออกของแถวบ้านผมมีโรงงานทอผ้าแห่งหนึ่ง ตอนที่ผมไปส่งพัสดุ ก็เลยแนะนำสินค้าให้พวกเธอด้วย ที่สำคัญคือสินค้าของคุณดีอยู่แล้ว ไม่ต้องขอบคุณผมหรอกครับ】
มิน่าล่ะ โรงงานทอผ้ามีพนักงานผู้หญิงเยอะ ผู้หญิงก็มักชอบซื้อของออนไลน์กันมากกว่า
เจียงหนาน:【(ส่งภาพยิ้ม) คุณถ่อมตัวเกินไปแล้วค่ะ แน่นอนว่าต้องยกความดีให้คุณด้วย สตรอว์เบอร์รีฟรีซดรายนั่น พอของมาถึงแล้วฉันจะเอาไปให้คุณนะคะ】
หานเจิ้งกังช่วยโปรโมตให้เธอ เจียงหนานก็ซาบซึ้งมากแล้ว จะให้เขาควักเงินซื้อไปแจกคนอื่นชิมเองได้ยังไง
หานเจิ้งกัง:【ไม่ต้องเอาสตรอว์เบอร์รีฟรีซดรายมาให้ผมหรอกครับ ไม่ต้องเกรงใจ ราคาไม่แพง】
เจียงหนานรู้ว่าหานเจิ้งกังไม่ได้ขาดเงิน 40 หยวน สิ่งที่เขาขาดคือเงินอีกมากมายต่างหาก
ผู้ชายหนุ่มอย่างเขา ไม่มีเงิน ไม่มีเส้นสาย จะสร้างกิจการของตัวเองสักอย่างก็ไม่ใช่เรื่องง่าย
เจียงหนานไม่อยากให้เขาต้องเสียเงินเพิ่มแม้แต่หยวนเดียว
แต่จะพูดออกไปตรง ๆ แบบนั้นก็ไม่ดี ใคร ๆ ก็อยากรักษาหน้ากันทั้งนั้น
เจียงหนาน:
【ไม่ได้เกรงใจหรอกค่ะ แค่คุณซื้อเองก็ไม่ค่อยสะดวก ตอนนี้แม้แต่ฉันเองยังไม่แน่ใจเลยว่าจะกดซื้อทันไหม (ส่งภาพแอบยิ้ม)】