ผู้บริหารระดับบริษัทพูดกันถึงขนาดนี้แล้ว หวงหย่งหาวเป็นแค่หัวหน้าทีมตัวเล็ก ๆ จะเปลี่ยนอะไรได้
เขารีบเรียกเจียงหนานไปคุยอีกด้าน คิดอยู่ว่าจะพูดอ้อม ๆ อย่างไรดี
“คุณเจียงครับ ตอนนี้การถ่ายทำมีเปลี่ยนแปลงนิดหน่อย” หวงหย่งหาวถูมือไปมา ไม่รู้จะอธิบายเรื่องเปลี่ยนคนกะทันหันอย่างไร
เจียงหนานเห็นเจ้าหน้าที่คนหนึ่งเดินไปคุยกับกระต่ายน้อยแล้ว อีกทั้งหวงหย่งหาวก็มีท่าทีพูดยาก เธอจึงพอเดาออก
“ไม่เป็นไรค่ะ คุณหวง ฉันมาร่วมงานทั้งที ก็ควรทำตามที่จัดไว้ คุณไม่ต้องลำบากใจหรอกค่ะ” เจียงหนานยิ้มบาง ๆ สีหน้ายังคงเรียบเฉย
การไปยืนรับรางวัลในฐานะตัวแทนก็แค่ยืนถ่ายรูปตรงกลางเท่านั้น เธอไม่คิดว่ามันเป็นเรื่องใหญ่อะไรเลย
แต่เธอไม่คิดเช่นนั้น ไม่ได้แปลว่าคนอื่นจะคิดเหมือนกัน
ตอนที่กลับไปยืนประจำตำแหน่งกับทุกคน เธอก็ได้ยินเสียงคนคุยกันเบา ๆ
แม้พวกเขาจะตั้งใจลดเสียงลง แต่เพราะทุกคนยืนอยู่ด้วยกัน จึงยังได้ยินชัดเจน
“กระต่ายน้อยนี่เก่งจริง ๆ นะ ถึงเจียงหนานจะกำลังดังเป็นพลุแตก ก็ยังถูกเธอกลบมิด”
“เจียงหนานจะไปเทียบกับกระต่ายน้อยได้ยังไง ดูสิว่ากระต่ายน้อยมีแฟนคลับตั้งเท่าไร ได้ยินว่าเพิ่งไลฟ์ได้ไม่นานก็ทำผลงานได้ขนาดนี้แล้ว ต่อไปต้องเป็นสตรีมเมอร์แถวหน้าแน่ ๆ”
“เธอสร้างภาพลักษณ์ได้ดี ดูน่ารักนุ่มนิ่มเหมือนสาวหวาน แถมยังเหมือนกระต่ายขาวตัวน้อยที่บอบบาง ชวนให้คนอยากปกป้อง เวลาไลฟ์ขายของก็เป็นกันเอง ไม่กดดันคนดู ทำให้คนเชื่อใจได้ง่าย”
“พูดถูกนะ งั้นเธอก็ลองสร้างภาพลักษณ์แบบนี้ดูสิ คนชอบกันเยอะเลย”
“หึ เธอคิดว่าฉันไม่อยากเหรอ ปัญหาคือหน้าฉันเหมือนหมาป่าตัวใหญ่ จะให้แกล้งทำเป็นกระต่ายน้อยได้ยังไง ดูท่าทางบอบบางเหมือนกิ่งหลิวต้องลมของเธอสิ แล้วหันมาดูหุ่นกำยำของฉัน ถ้าฉันทำเสียงออดอ้อนแบบเธอ เธออยากต่อยฉันไหมล่ะ”
“อยากจริง ๆ อย่าพูดแล้ว ฉันกลัวอดใจไม่ไหว”