ตกงานแล้วกลับบ้านเกิด ไลฟ์สดจนดังทั่วโลกออนไลน์

ตอนที่ 42 ถ้ารู้ว่าการไลฟ์ของเจียงหนานจะเหนื่อยขนาดนี้ คงไม่ให้เธอไลฟ์หรอก

8 นาที· 1.8K คำ

อู๋เซี่ยวจงพักผ่อนหลังมื้อกลางวันอยู่ครู่หนึ่ง พอบ่ายออกไปที่นา ก็เห็นจากไกล ๆ ว่ามีคนสวมหมวกฟางกำลังเดินไปมาท่ามกลางไร่ข้าวโพดของเขา

ดูจากรูปร่างแล้ว น่าจะเป็นสาววัยรุ่น

อู๋เซี่ยวจงสงสัยว่าเด็กสาวบ้านไหนกันถึงมาเดินในไร่ของเขา

อู๋เซี่ยวจงค่อย ๆ เดินตามร่างนั้นไป พอเข้าใกล้ก็ได้ยินเสียงคุ้นหู

“ทุกคน ฉันขอทดสอบกันอีกข้อ พวกคุณรู้ไหมว่าสิ่งที่ตั้งสูง ๆ อยู่ตรงโน้นคืออะไร”

“มองไม่ชัดใช่ไหม เดี๋ยวฉันพาไปดูใกล้ ๆ”

“รอสักครู่นะ ฉันต้องเดินช้าหน่อย วันนี้ไม่ได้เอาหน้ากากมาด้วย ใบข้าวโพดมีฟันเลื่อย เดี๋ยวบาดหน้าและคอเอา เมื่อกี้ฉันโดนบาดไปทีหนึ่ง เจ็บนิดหน่อย”

อู๋เซี่ยวจงมองเจียงหนานเดินไปข้างหน้าได้ระยะหนึ่งแล้วหยุด

เจียงหนานยืนอยู่หน้าเสาเหล็กต้นหนึ่ง ใช้โทรศัพท์ถ่ายไล่จากบนลงล่าง ก่อนถามว่า

“ตอนนี้ทุกคนในห้องไลฟ์เห็นชัดไหม”

“มีใครลองทายได้ไหมว่านี่คืออะไร”

เสาเหล็กนี้ดูคล้ายเสาไฟถนน ด้านบนสุดเป็นแผงโซลาร์เซลล์ ส่วนด้านล่างห้อยอุปกรณ์คล้ายโคมไฟที่มีตะแกรงเหล็กล้อมอยู่

ตอนนี้มีคนอยู่ในห้องไลฟ์มากกว่า 200 คน ช่องแสดงความคิดเห็นคึกคักมาก

[คุณสตรีมเมอร์ ฉันรู้ นี่คือเสาไฟถนน ไฟถนนพลังงานแสงอาทิตย์]

[ตั้งเสาไฟไว้กลางนาเนี่ยนะ คำตอบนี้ชวนงงอยู่นะ]

[ฉันไม่รู้ว่าคืออะไร แต่คิดว่าไม่ใช่เสาไฟ]

[พี่สาวสตรีมเมอร์ ตากแดดอยู่กลางนามาชั่วโมงหนึ่งแล้ว ยังจะตากต่ออีกเหรอ ระวังผิวไหม้นะ]

[สตรีมเมอร์ อย่าลืมดื่มน้ำด้วยนะ ดูไลฟ์มาตั้งนานยังไม่เห็นดื่มสักอึกเลย]

[ฉันว่าส่วนที่เป็นตาข่ายดูคล้ายโคมไฟดักแมลงในสวนของหมู่บ้านเรา]

[คนข้างบนพูดแบบนี้ก็คล้ายจริง ๆ นั่นแหละ]

แดดข้างนอกค่อนข้างแรง เจียงหนานต้องขยับเข้าไปใกล้โทรศัพท์ถึงจะอ่านข้อความได้

ช่องแสดงความคิดเห็นพลันคึกคักขึ้นมาอีกครั้ง

[ว้าว พอสตรีมเมอร์ขยับเข้ามาใกล้กะทันหัน หัวใจฉันก็แทบหยุดเต้น หน้าตาแบบนี้ถูกใจสุด ๆ]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป