“อา...อาจารย์?!”
เสียงสตรีใสกังวานดุจหงส์ขับขานเก้าชั้นฟ้า ทว่ากลับสั่นเครือราวจะแหลกสลาย ดังก้องทะลุคลื่นสมุทรเก้าหมื่นลี้จากส่วนลึกของกุยซวี ณ ใจกลางทะเลเทพเทียนอิน สะเทือนไปทั่วท้องนภาเหนือท่าต้อนรับเซียน!
แม้เสียงนั้นจะแผ่วเบา ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยกฎแห่งวิถีจักรพรรดิอันไพศาล สูงส่งไร้ผู้ใดเทียบเทียม ปกครองผืนแผ่นดินหลิงโจว!
ลั่วชิงหลวน ประมุขสำนักผู้ยืนอยู่กลางเวหา สีหน้าเคร่งขรึมกำลังซักไซ้จางเสี่ยวฝาน พลันได้ยินเสียงนั้นเข้า ร่างทั้งร่างประหนึ่งถูกฟ้าผ่าห้าสาย เลือดลมทั่วกายแข็งค้างในชั่วพริบตา!
ผู้อาวุโสสูงสุดขั้นศักดิ์สิทธิ์ทั้งแปดเบิกตากว้าง ลมหายใจพลันหยุดชะงัก ใบหน้าเปี่ยมด้วยความตื่นตระหนกและหวาดผวาจนมิอาจปิดบัง!
อาจารย์หรือ?
เสียงของผู้ใดกัน?
นั่น...นั่นคือจักรพรรดินีชิงฮวน ผู้ปิดด่านบำเพ็ญมาห้าพันปี ไม่เคยย่างเท้าออกจากตำหนักจักรพรรดิแม้ครึ่งก้าว และเป็นปฐมบรรพชนผู้ได้รับการกราบกรานจากหมื่นสำนักทั่วหล้า!
มหาจักรพรรดิผู้ทรงเกียรติเรียกผู้ใดว่าอาจารย์กัน?!
“ครืน——!!”
มิเปิดโอกาสให้ผู้บำเพ็ญนับหมื่นซึ่งอยู่ในเหตุการณ์ได้ตั้งสติหรือหายใจ ทะเลเทพเทียนอินอันกว้างใหญ่พลันแยกออกเป็นร่องลึกมหึมานับหมื่นจั้ง ลึกจนมองไม่เห็นก้นบึ้ง!
แสงเจ็ดสีแห่งวิถีจักรพรรดิบริสุทธิ์ดุจแก้วผลึกนับร้อยล้านสายพุ่งทะยานจากหุบเหวขึ้นสู่ฟากฟ้า ดวงดาวพร่างพราวปรากฏขึ้นกลางวันแสก ๆ เงาหงส์เทพเก้าชั้นฟ้าเก้าสิบเก้าตัวซึ่งก่อร่างจากกฎจักรพรรดิแห่งมหามรรคาโผบินเวียนวนทั่วนภา โปรยหยาดน้ำค้างหอมละมุนลงมาไม่ขาดสาย!
เวหากลายเป็นขั้นบันได มหามรรคาปูทอดเป็นทาง!