ย้อนเวลาตาย: ฉันกลายเป็นตำนานในไลฟ์เอาตัวรอด

ตอนที่ 26 ไม่กล้าลืมตา ขอให้เป็นแค่ภาพหลอน

6 นาที· 1.5K คำ

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง สายลมพัดกระทบหน้าต่างหอพักจนสั่นสะเทือน

สวี่ฮวนลุกขึ้นไปปิดหน้าต่าง บานหน้าต่างขึ้นสนิมจนติดขัด นางออกแรงดันอยู่พักใหญ่กว่าจะปิดมันได้สนิท

สายตาของกู้หวยจับจ้องสวี่ฮวนมาตลอด นางจึงสังเกตเห็นทันทีว่าใบหน้าของสวี่ฮวนที่สะท้อนอยู่บนกระจกหน้าต่างนั้นแตกต่างจากตัวจริงโดยสิ้นเชิง

【ให้ตายเถอะ กลางดึกกลางดื่น จู่ ๆ ก็มีหน้าผีใหญ่เบ้อเริ่มโผล่มา ทำเอาข้าสะดุ้งแทบตกเก้าอี้ ถ่ายทอดสดนี้ข้ายังฉายขึ้นจอทีวีดูอยู่เลย】

【ไม่กล้าลืมตา หวังว่าจะเป็นแค่ภาพหลอนของข้า】

【เห็นข้อความในห้องแชปข้างบนแล้ว เผลอร้องเพลงออกมาโดยไม่รู้ตัว】

【ตื่นเต้นชะมัด พวกเขาอยู่ห้องเดียวกับเอ็นพีซีที่ดูท่าทางใกล้จะกลายเป็นสิ่งแปลกประหลาดแล้ว!】

เรื่องที่กู้หวยสังเกตเห็น อวิ๋นมู่กับซ่งซุ่ยหานย่อมเห็นเช่นกัน ทั้งสามสบตากันครู่หนึ่ง ไม่มีใครพูดอะไร

สวี่ฮวนปิดหน้าต่างเสร็จ ก็รั้งม่านลงด้วย จากนั้นเดินไปที่ประตูหอพักแล้วเปิดไฟ

หลอดไฟในหอพักไม่เหมือนกับในโถงทางเดิน แสงสว่างจ้าและไม่เสียแม้แต่น้อย ทำให้รู้สึกปลอดภัยอย่างยิ่ง

แต่ในช่วงมืดมิดชั่วขณะก่อนเปิดไฟ กู้หวยเหมือนเห็นว่ามีใครบางคนนอนอยู่บนเตียงชั้นบนของเตียงสองหลังฝั่งตรงข้าม

รุ่นพี่อีกสี่คนย้ายออกไปจริง ๆ หรือ?

แล้วเตียงชั้นบนของนางเอง จะมีใครนอนอยู่หรือไม่?

ไม่รู้เพราะเหตุใด กู้หวยถึงรู้สึกขนลุกวาบขึ้นมาในใจ

แปลกจริง ทั้งที่ถูกสิ่งแปลกประหลาดฆ่ามาไม่รู้กี่ครั้ง ในดันเจี้ยนก่อนหน้านี้นางก็ไม่เคยกลัวเลย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป